7 sierpnia 1735 roku, kamień węgielny pod kaplicę wmurował opat Benedikt Seidel. Od tego czasu wzgórze nosi nazwę Świętej Anny, a kaplica pełniła funkcję kaplicy brackiej dla założonej tutaj rok wcześniej konfraterni świętych Anny i Joachima. Po niecałym roku 25 lipca 1736 roku ukończona kaplica została konsekrowana przez opata krzeszowskiego w asyście duchowieństwa z sąsiednich parafii. Pierwsze uroczyste nabożeństwo odprawił opat w dniu następnym. Budową kaplicy kierował współpracujący z krzeszowskimi cystersami budowniczy Joseph Anton Jentsch z Lubawki (główny budowniczy bazyliki w Krzeszowie). Nie wiadomo kto był autorem architektonicznego projektu kaplicy. Murowana na rzucie zbliżonym do elipsy, nakryta kopułą z freskami. We wnętrzu ołtarz główny z XVIII w., freski na sklepieniach i krzyż żelazny z XIX w. Tematem fresków jest Pięć Radości św. Anny. i składa się z czterech oddzielnych malowideł. W roku 1827 w kaplice dwukrotnie uderzył piorun nie czyniąc jej większych szkód, wydarzenie to upamiętnia napis nad wejściem. W roku 1836 remont i restaurację kaplicy zarządził ówczesny proboszcz Rother, dzięki któremu kaplica przetrwała do dziś w pierwotnym stanie. Przed kaplicą stoi figura maryjna oraz obelisk, a obok wejścia wisi pamiątkowa tablica dotycząca wizyty metropolity krakowskiego Karola Wojtyły - późniejszego papieża Jana Pawła II. Opis na podstawie www.starebogaczowice.ug.gov.pl