Chałupa ze Sternalic wybudowana została pod koniec XVII lub na początku XVIII wieku przez zakon franciszkanów, w której zamieszkiwali oni do połowy XIX w. Pełniła u nich prawdopodobnie funkcję domu starców. W czasie rozbiórki na jednej z belek stropowych odkryto napis "Fundator Strzelczok 1859". Prawdopodobnie wówczas budynek przebudowano lub wzniesiono na miejsce starego. Chałupa szerokofrontowa, dwutraktowa z przelotową sienią. W sieni na całej jej szerokości występuje arkadowy komin z paleniskiem do piekarnika i wędzarnią. Dom po obu stronach sieni posiada dwie obszerne izby i komory. Przy wejściu od tyłu znajdują się obudowane piwnice. Przed budynkiem odtworzone są ogródki kwiatowe. Obszerny budynek ze Sternalic wykorzystano na ekspozycję dawnej szkoły wiejskiej, składającej się z izby lekcyjnej i mieszkania nauczyciela z końca XIX w. Na skromne wyposażenie klasy składają się typowe sprzęty i meble pochodzące z opolskich szkół wiejskich m.in. ławki z ruchomymi siedziskami, katedra nauczyciela, tablica wsparta na drewnianym stojaku, a także metalowa umywalka z szeregiem kraników umieszczonych wokół zbiornika na wodę. W stojącej obok katedry szafie przechowywane są pomoce szkolne takie, jak cyrkle, manometry, ciśnieniomierze. Na ścianach powieszono mapę i plansze, wśród nich planszę z rysunkami zwierząt chronionych opisaną nieużywaną obecnie, tzw. szwabachą. W sąsiednim pomieszczeniu, w witrynach prezentowane są fotografie, podręczniki, zeszyty i przybory szkolne, wśród których na uwagę zasługują tabliczki łupkowe w drewnianych ramkach, na których pisano specjalnymi rysikami - napis można było zetrzeć gąbką lub szmatką, dzięki czemu tabliczki można było wykorzystywać wielokrotnie. Przedstawiono również pamiątki związane ze szkolnictwem polskim na Śląsku, m.in. polskie podręczniki i czasopisma. W drugiej części budynku urządzone zostało mieszkanie nauczyciela, składające się z dużego pokoju i małej kuchni. Mieszkanie wyposażono w meble różniące się od sprzętów spotykanych w chłopskich chałupach - meble pochodzą przede wszystkim z miejskich warsztatów stolarskich.
Źródło: