|
starsze nowsze oceń zdjęcie | skomentuj ocenę | 2 głosy | średnia głosów: 6
18 stycznia 2020 , Przełęcz Rędzińska. Stoi tu krzyż milenijny, jeden dom (należący do pomysłodawcy krzyża) i kilka ruin będących pozostałością po osadzie Rędzinki. Po drugiej stronie przełęczy - Rędziny.Skomentuj zdjęcie |
Dodane: 18 lutego 2020, godz. 15:25:25 Autor zdjęcia: †Janowice Wielkie Rozmiar: 2000px x 1208px Aparat: Canon EOS 7D Mark II 1 / 100sƒ / 7.1ISO 20029mm
0 pobrań 362 odsłony 6 średnia ocen Poprzednie i następne zdjęcia †Janowice Wielkie Obiekty widoczne na zdjęciu Rędzinki więcej zdjęć (10) Dawniej: Neu Röhrsdorf Mała, najwyżej położona w Rudawach Janowickich, osada powstała prawdopodobnie z początkiem XVIII wieku, jako kolonia Rędzin. Powstała na szlaku łączącym ośrodki górnicze Miedziankę - Mniszków - Ciechanowice - Wieściszowice i Czarnów. W jej początkach była osadą rolniczą. Nie łatwo było na tej wysokości gospodarzyć. Przez cały okres swojego istnienia należała do właścicieli Rędzin. Wymienia się w 1680 roku, jako właściciela, barona von Furst. W 1786 roku Rędzinki zamieszkiwało 18 zagrodników oraz 1 chałupnik. Charakterystyczne dla niej były wąskie pasy pól, które miały ułatwić orkę ciężkim zaprzęgiem z wołami. Około 1799 roku wioska przechodzi w ręce Kolichena, który intensywnie prowadzi wydobycie rud miedzi i arsenu w pobliskim Mniszkowie i Miedziance. Następnie Rędzinki są w posiadaniu hrabiego von Matuschke, a w 1840 roku są już własnością nadprezydenta Śląska hrabiego Rzeszy zu Stolberg – Wernigerode z Janowic Wielkich. Osada z rolnictwa przeszła na tkactwo i prace leśne. Kiedy nastąpił upadek tkactwa chałupniczego, wieś zaczęła się wyludniać. Początkowo, w ciągu pierwszych 50 lat, straciła 30% ludności, a po roku 1945 wyludnienie się znacznie nasiliło. Z biegiem lat zagrody rozbierano. Obecnie została z nich tylko jedna. / fanpage_janowice_wielkie za rudawyjanowickie.pl Przełęcz Rędzińska więcej zdjęć (3) Przełęcz na wysokości 727 m n.p.m., w południowo-zachodniej Polsce, w Sudetach Zachodnich, w Rudawach Janowickich. Przełęcz położona jest w środkowo-wschodniej części Rudaw Janowickich, na północny zachód od Wielkiej Kopy i około 5,8 km na południowy wschód od centrum Janowic Wielkich, w Rudawskim Parku Krajobrazowym. Mniej ważna przełęcz górska malowniczo położona pomiędzy głównym grzbietem Rudaw Janowickich a odchodzącym na południowy wschód grzbietem z kulminacją Wielkiej Kopy (871 m n.p.m.). Przełęcz stanowi wyraźne, rozległe, głęboko wcięte obniżenie, o stromych zboczach i nieco łagodniejszych podejściach, wcinające się, między wzniesienia Stróżnik (808 m n.p.m.) po południowo-wschodniej stronie i Dziczą Górą (881 m n.p.m.) po stronie północno-zachodniej. Obszar w otoczeniu przełęczy zajmują pola uprawne, nieużytki i łąki górskie. Dolną część południowego podejścia przełęczy oraz zachodnie skrzydło porastają niewielkie obszarowo lasy. Przełęcz stanowi punkt widokowy, z którego roztacza się panorama Rudaw Janowickich, Grzbietu Lasockiego i Gór Ołowianych. W sąsiedztwie przełęczy, po południowo-zachodniej stronie, położony jest masyw Wielkiej Kopy. Zachodnim skrzydłem przełęczy trawersuje droga lokalna z Pisarzowic do Marciszowa. Pod przełęcz Rędzińską został przewieziony z Krzyżowej Hali stary kamienny krzyż z wyrytym toporem. Stał on pod przełęczą do 1997 r. Krzyż określany był często jako tzw. krzyż pokutny, co jednak nie ma podstaw w dowodach ani badaniach, a jest oparte jedynie na nieuprawnionym generalnym założeniu, że wszystkie stare kamienne krzyże monolitowe, o których pochodzeniu nie zachowały się żadne informacje, zwłaszcza te z rytami broni, są krzyżami pokutnymi (pojednania), chociaż w rzeczywistości powód fundacji takich krzyży może być różnoraki, tak jak każdego innego krzyża. Niestety hipoteza ta stała się na tyle popularna, że zaczęła być odbierana jako fakt i pojawiać się w lokalnych opracowaniach, informatorach czy przewodnikach jako faktyczna informacja, bez uprzedzenia, że jest to co najwyżej luźny domysł bez żadnych bezpośrednich dowodów. Na przełęczy stoi obecnie, ufundowany przez społeczność Ziemi Kamiennogórskiej krzyż milenijny, który został poświęcony 5 listopada 2000 roku przez biskupa legnickiego Tadeusza Rybaka. Przełęcz nosi nazwę od miejscowości Rędziny, położonej po południowej stronie przełęczy, przebiega przez nią żółty szlak turystyczny. Rudawy Janowickie więcej zdjęć (22) Dawniej: Landeshuter Kamm Rudawy Janowickie (niem. Landeshuter Kamm) – pasmo górskie położone we wschodniej części Sudetów Zachodnich, zajmujące powierzchnię prawie 90 km². Rudawy Janowickie po wojnie do roku 1947 nosiły nazwę Góry Łomnickie. Na północy, od Gór Kaczawskich, oddziela je przełomowa dolina Bobru. Od zachodu graniczą z Kotliną Jeleniogórską, od wschodu z Kotliną Kamiennogórską, a od południa, poprzez Przełęcz Kowarską, z Lasockim Grzbietem w Karkonoszach. Główny grzbiet ciągnie się z południowego zachodu na północny wschód. Odchodzą od niego boczne grzbiety. Na południu, od Bobrzaka odchodzi ku południowemu wschodowi długi grzbiet z Wilkowyją i Jaworową, kończący się w rejonie dolnej części Pisarzowic. W środkowej części, od masywu Skalnika odchodzi grzbiet ku zachodowi, ze Średnicą i Brzeźnikiem, kończący się na północ od Kowar. Od niego z kolei odchodzi odgałęzienie ku północy z Płonicą i Mężykową, oddzielające Strużnicę od Gruszkowa i kończące się w rejonie Karpnik. Od masywu Skalnika odchodzi też grzbiet ku południowemu wschodowi z Jagodą, dochodzący do górnej części Pisarzowic. Na północy, od Dziczej Góry również odchodzą dwa grzbiety. Grzbiet południowo-wschodni kulminuje rozległym masywem Wielkiej Kopy, od której odchodzą w różnych kierunkach podrzędne ramiona, natomiast grzbiet północno-zachodni biegnie przez Świnią Górę, Lwią Górę i Jańską Górę (Janowicki Grzbiet), a jego zachodnia część, za Przeł. Karpnicką nosi nazwę Gór Sokolich. Wreszcie od Wołka odchodzi szereg grzbietów ku północnemu zachodowi, północy i północnemu wschodowi, m.in. Zamkowy Grzbiet i Hutniczy Grzbiet. Na zachodzie, na granicy z Kotliną Jeleniogórską znajduje się odosobniony masyw Mrowca. Północno-zachodnia część Rudaw Janowickich nosi nazwę Gór Sokolich, natomiast zachodnia – Wzgórz Karpnickich. Najwyższy szczyt – Skalnik (945 m n.p.m.). W Rudawach Janowickich występuje duża ilość skałek, zbudowanych przede wszystkim z granitu, ale też z gnejsów, amfibolitów, zlepieńców. Źródło: |