Plac Wolności, który usytuowany jest na wprost dworca kolejowego, był w dwudziestoleciu międzywojennym miejscem wielu ważnych patriotycznych uroczystości. Tutaj obchodzono rocznice Konstytucji 3 Maja, Święto Niepodległości 11 listopada oraz rocznice legionowe. Te ostatnie były bardzo ważne dla mieszkańców miasta, wszak 40 ochotników już 25 sierpnia 1914 roku wyruszyło z Dziedzic i Czechowic do Legionów Piłsudskiego.
Zebrani gromadzili się przed Pomnikiem Wolności, który uroczyście odsłonięto 14 września 1924 roku. Było to dzieło artysty z Krakowa Jana Raszki. Pomnik wybudowany został ze składek społecznych. Kamienny obelisk miał wysokość 6 metrów, na jego podstawie po lewej i prawej stronie znajdowały się dwie alegoryczne figury legionisty i górnika-powstańca. Na tablicy umieszczono napis: „Nie damy ziemi skąd nasz ród”. Po śmierci Józefa Piłsudskiego w 1935 roku na obelisku znalazł się także medalion z jego popiersiem i zmieniono Godło.Pomnik został zniszczony przez Niemców we wrześniu 1939 roku. Przez lata wymazany z krajobrazu naszego miasta pomnik wrócił, choć w zmienionej formie, na swoje miejsce 11 listopada 1993 roku. Upamiętniono wówczas Pomnik Wolności jego „cieniem”, który wyznaczono w miejscu ustawienia pomnika, a w 1996 roku umieszczono tam ocalone oryginalne części pomnika i tablicę pamiątkową informująca o historii obelisku. Dziś znów jak przed laty Plac Wolności jest miejscem patriotycznych uroczystości i gromadzi mieszkańców naszego miasta w dniu 11 listopada.
Daty związane z odsłonięciem pomnika:
-w listopadzie 1918 roku ukonstytuował się Komitet Budowy Pomnika Wolności, który miał być darem wdzięczności społeczności Czechowic, Dziedzic, Zabrzega, Ligoty i Bronowa, dla legionistów walczących o wolność i niepodległość w czasie I wojny światowej;
-7 października 1923 r. uroczystości wkopania kamienia węgielnego;
-14 wrzesień 1924 r. uroczystości odsłonięcia pomnika.


/źr.