Plac Fabryczny był dzielnicą robotniczą i przez ponad pół wieku stanowił zaplecze społeczne założonego w 1907 Akcyjnego Towarzystwa Tłoczonych i Emaliowanych Wyrobów „Westen”, czyli popularnej Fabryki Westena. Wybudowanie dużego, jak na owe czasy, zakładu produkcyjnego wiązało się z masowym napływem ludności do Olkusza, której trzeba było zorganizować mieszkania, opiekę medyczną, zagospodarować wolny czas, choćby poprzez zapewnienie dostępu do oferty kulturalnej. Centrum życia pracowników i ich rodzin był właśnie Nowy Plac Fabryczny, zlokalizowany na wschód od fabryki.
Najwcześniej powstałym, wspólnie zresztą z całą fabryką zapleczem socjalnym zakładu, było
fabryczne osiedle mieszkaniowe o nazwie „Stary plac”, dzielące się, na trzy odrębne „place”. Trudno dzisiaj dociec, które z budynków tamże stojących powstały najwcześniej, podobno jeszcze nawet przed zbudowaniem samej fabryki, Westen wykorzystał na zaczątek Placu fabrycznego dawne koszary austriackie. Na Stary plac fabryczny, wchodziło się od strony drogi do Witeradowa z dzielnicy Czarna Góra, skręcając naprzeciwko Folwarku Mroczkowskich w lewo i w dół.Natomiast ul. Partyzantów, biegnącą wokół fabryki, począwszy od Północnej portierni zakładu, wchodziło się na Nowy plac fabryczny.
Centralnym punktem placu w sensie symbolicznym był pomnik z popiersiem marszałka Józefa Piłsudskiego. W miejscu tym znajdowało się wiele instytucji, z których korzystać mogli pracownicy fabryki i ich rodziny. W Państwowej Szkole Przemysłowej uczyli się fachu przyszli robotnicy fabryki, w Ambulatorium udzielano pomocy medycznej. Klub Fabryczny był miejscem, w którym organizowano życie kulturalne mieszkańcom Placu. Działała tam świetlica, biblioteka i kultowe Kino „Emalia”.
W latach 70-tych XX w., wszyscy mieszkańcy zostali wysiedleni, domy zburzono, a na ich miejscu postawiono hale produkcyjne, w których przez kolejne dziesięciolecia produkowano naczynia.