W centrum niewielkiej spiskiej wsi Trybsz, na skarpie nad drogą, stoi drewniany kościółek Św. Elżbiety.



Wybudowany został w 1567 roku, dziś nie jest już użytkowany. Na początku ubiegłego wieku wybudowano nowy kościół, więc o stary nie dbano. Przykościelną wieżę jak również zakrystię trzeba było wyburzyć, a dokonano tego w 1924 roku. Na szczęście ocalała reszta.



Świątynię w której bryle wyróżniamy prezbiterium i nieco szerszą nawę, postawiono z modrzewiowych bali, układanych na zrąb. Północna ściana pozbawiona jest okien. Z prezbiterium do zakrystii przechodziło się przez drzwi, które dziś wyprowadzają na zewnątrz a ozdobą ich jest gotycki portal wycięty w tzw. ośli grzbiet. Lekko pochyłe ściany kościółka obite są gontem. Również jednokalenicowy dach pokryty jest tym samym materiałem.



Wyposażenie kościółka jest skromne, większość elementów przeniesionych zostało do nowej świątyni. Doskonale za to widoczna jest wspaniała polichromia zdobiąca ściany i strop kościółka.



Ufundowana i być może po części wykonana została przez księdza Jana Ratułowskiego, proboszcza z pobliskiego Frydmanu, w 1647 roku. Trzeba nadmienić, że kościół w Trybszu do 1769 roku, należał właśnie do frydmańskiej parafii.



Szczególną uwagę należy zwrócić na malowidła stropowe. W części prezbiterialnej tłem dla sceny Wniebowzięcia Matki Boskiej jest panorama Pienin. Natomiast na stropie nawy, malowidło przedstawia Sąd Ostateczny a jednym z elementów tła są Tatry, najprawdopodobniej Bielskie. Przypuszczalnie jest to najstarsza panorama tych gór w Polsce.



Polichromia na ścianach to różne sceny ze Starego i Nowego Testamentu a w prezbiterium przede wszystkim postacie świętych.



Źródło: