Miejska Galeria Sztuki w Łodzi w szerokim zakresie prezentuje polską i obcą sztukę współczesną we wszystkich formach, technikach i mediach. Prowadzi również działalność edukacyjną i wydawniczą publikując albumy, katalogi.

Została powołana przez Magistrat m. Łodzi w 1924 r. Od 1951 r. istnieje jako łódzki oddział Centralnego Biura Wystaw Artystycznych w Warszawie, a od 1962 r. jako Biuro Wystaw Artystycznych w Łodzi. W roku 1997 przywrócono jej pierwotną nazwę - Miejska Galeria Sztuki w Łodzi.



Ośrodek Propagandy Sztuki. Najstarsza galeria i pierwsza siedziba Miejskiej Galerii Sztuki w Łodzi to miejsce ekspozycji sztuki najnowszej. Organizowane są tu duże wystawy problemowe, przekrojowe, monograficzne sztuki polskiej i zagranicznej. Istniejący od 1904 roku budynek został niedawno kompleksowo wyremontowany, poszerzony i dostosowany do potrzeb współczesnego wystawiennictwa. Oddany ponownie do użytku w 2005 roku stanowi główną siedzibę Miejskiej Galerii Sztuki w Łodzi. Jego przestrzeń ekspozycyjna to ok. 600 m2 powierzchni, rozlokowanej na dwóch kondygnacjach. Obiekt służy także potrzebom edukacyjnym, odbywają się tu projekcje filmowe, wykłady z historii sztuki oraz warsztaty plastyczne dla dzieci i młodzieży.



Źródło:

/p>

Ulica Sienkiewicza w Łodzi - jedna z ważniejszych ulic Śródmieścia
Widok z ulicy Henryka Sienkiewicza na centrum Łodzi

* Pierwotnie, czyli od 1827 roku, była to ul. Dzika;
* W latach 1888-1917 nazywała się ona Mikołajewska i Nikołajewska;
* W latach 1917-1940 nazwę zmieniono na Henryka Sienkiewicza;
* Niemcy przemianowali ulicę na Schiller Strasse (1939-1940) i na Koenig Heinrich Strasse (19401944);
* W 1945 roku powróciła ul. Sienkiewicza.

W 1988 roku ul. Sienkiewicza wchłonęła dawną ul. Boczną. Prawdopodobnie jeszcze przed końcem XIX wieku ulica była wybrukowana drewnianą kostką. To nie miało nic wspólnego z oszczędzaniem na nawierzchni ulic. Drewniana kostka w nocy znakomicie wytłumiała odgłosy przejeżdżających platform konnych, powozów i dorożek. Fabrykanci chcieli w nocy wypoczywać po trudach pracy. Dopiero na przełomie lat 1916-1917 wybrukowano kostką kamienną odcinek od ul. Pustej (dziś Wigury) na południe i od ul. Nawrot do Dzielnej (dziś Narutowicza).

W 1937 roku mieszkańcy Sienkiewicza doczekali podłączenia do kanalizacji miejskiej.

Wikipedia