W Grudzicach najstarsza jest kapliczka przy ulicy Groszowickiej. Jak podają przedwojenne niemieckie źródła (Oberschlesische Heimat; Oppelner Heimatkalender) już w roku 1763 stała tutaj dzwonnica. Ta trzykondygnacyjna budowla podobna jest do pochodzącej również z XVIII w. kapliczki w Malinie. Wyżej wymienione źródła podają, że można było wówczas odczytać datę 1881 i nazwisko Jakob Kornek. W kapliczki znajdowały się kiedyś malowidła przedstawiające św. Floriana, św. Jana Nepomucena i św. Urbana. Wybór tych świętych był nieprzypadkowy. W tych czasach wierzono w bezpośrednią interwencję świętych. Wspomniani patroni mieli chronić przed pożarem, powodzią i gradobiciem oraz nieurodzajem. W tej chwili niezmieniony został tylko wizerunek św. Floriana. Jana Nepomucena zastąpiono Janem Chrzcicielem, a św. Urbana – św. Rochem. We wnętrzu znajdują się figurki Matki Bożej i obrazy przedstawiające Pana Jezusa, Serce Jezusa i św. Antoniego. wnękach na zewnątrz.

Z kapliczką wiąże się też pewna legenda. Podobno kiedyś, dawno temu nad Grudzice nadciągnęła straszna czarna chmura. Kobieta zajmująca się dzwonieniem zaczęła energicznie dzwonić. O dziwo, chmura przesunęła się nad Malinę i grad poczynił tam straszne spustoszenie. Ponieważ Bóg oszczędził wówczas Grudzice, przez długi czas w maju odprawiano msze św. ku czci Jana Nepomucena, św. Floriana i św. Elżbiety.