starsze
nowsze
oceń zdjęcie | skomentuj ocenę | 5 głosów | średnia głosów: 6
 | Polska › woj. dolnośląskie › Wrocław › Rzeka Odra (Wrocław) › Wyspa Piasek |
8 marca 2020 , Ostrów Piaskowy wraz ze świeżo wyremontowanym Mostem Tumskim widziane wieczorem z bulwaru X. Dunikowskiego. W ramach remontu most otrzymał m. in. nową iluminację.
Skomentuj zdjęcie
|
Na stronie od 2014 marzec
12 lat 1 miesiąc 19 dni |
Dodane: 18 marca 2020, godz. 15:14:43
Autor zdjęcia: Licho
Rozmiar: 4500px x 2378px
Licencja: CC-BY-SA 3.0 Aparat: Canon EOS 5DS
Obiektyw: Canon TS-E 50mm f/2.8L Macro
4sƒ / 7.1ISO 10050mm
2 pobrania 359 odsłon 6 średnia ocen
Poprzednie i następne zdjęcia Licho
Obiekty widoczne na zdjęciu
 |
wyspy
|
Wyspa Piasek
więcej zdjęć (282)
Dawniej: Sandinsel
Jedna z odrzańskich wysp w obrębie historycznego starego miasta oraz Śródmiejskiego Węzła Wodnego – Górnego. Z lewym brzegiem Odry i Starym Miastem połączona jest Mostem Piaskowym, z Ostrowem Tumskim - Mostem Tumskim, a z prawym brzegiem i z Wyspą Młyńską – Mostami Młyńskimi. Oprócz tego z Wyspy Piasek na Wyspę Słodową biegnie przez Kładkę Piaskową trakt spacerowy. Południowo-zachodni skrawek wyspy, odcięty od niej kanałem ze Śluzą Piaskową, nosi nazwę Wyspy Daliowej.
Nazwa wyspy (niem. Sandinsel, łac. Insula Arena) wywodzi się od znajdującego się na niej kościoła Najświętszej Marii Panny na Piasku: łacińskie wezwanie kościoła brzmi bowiem Sancta Maria in Arena i pochodzi od rzymskiego kościoła św. Marii zbudowanego w miejscu dawnego cyrku. W czasach rzymskich cyrk wysypany był piaskiem, który po łacinie nazywa się właśnie (h)arena. Do czasów wyburzenia na rozkaz Napoleona wrocławskich fortyfikacji w XIX wieku Wyspa Piasek znajdowała się bezpośrednio przed Bramą Piaskową, północnym wjazdem do miasta. Już we wczesnym średniowieczu przebiegał przez wyspę główny trakt w kierunku północ-południe. Przed kasatą zakonów w 1810 cała wyspa stanowiła własność kościelną i dopiero po tym roku została włączona pod miejską jurysdykcję.
Wyspa ma powierzchnię około pięciu hektarów. Przebiega przez nią jedna ulica (z północy na południe) - ul. św. Jadwigi; oprócz niej w stronę Ostrowa Tumskiego biegnie uliczka Najśw. Marii Panny; pozostałe ulice są ślepe. Oprócz wspomnianego już kościoła NMP znajduje się tu jeden z gmachów Biblioteki Uniwersyteckiej (dawny klasztor augustianów), dawny gotycki kościół św. Anny, po 1810 przebudowany najpierw na szpital, obecnie budynek mieszkalny, barokowa cerkiew prawosławna św. Cyryla i Metodego (do tego budynku przeniesiono w 1810 kościół pod wezwaniem św. Anny ze wymienionego tu wcześniej budynku gotyckiego) i kilka innych zabudowań, w tym młyn wodny Maria (nad odnogą oddzielającą ją od Wyspy Młyńskiej). Niegdyś wyspa była gęsto zabudowana, znajdował się na niej (na skrzyżowaniu ul. św. Jadwigi i Wodnej) klasycystyczny dom własny Carla Gottharda Langhansa oraz liczne zabudowania w konstrukcji słupowo-ryglowej, zostały one zniszczone w ostatnich miesiącach II wojny światowej.
W 2005 odsłonięto przy bulwarze Stefana Wyszyńskiego (na skwerze po północnej stronie kościoła NMP) pomnik kardynała Kominka ze słynnym cytatem z Orędzia do biskupów niemieckich. Pomnik stanął w 40. rocznicę jego opublikowania.
Źródło: Autorzy: Licencja: [ CC-BY-SA 3.0]
Nazwa wyspy (niem. Sandinsel, łac. Insula Arena) wywodzi się od znajdującego się na niej kościoła Najświętszej Marii Panny na Piasku: łacińskie wezwanie kościoła brzmi bowiem Sancta Maria in Arena i pochodzi od rzymskiego kościoła św. Marii zbudowanego w miejscu dawnego cyrku. W czasach rzymskich cyrk wysypany był piaskiem, który po łacinie nazywa się właśnie (h)arena. Do czasów wyburzenia na rozkaz Napoleona wrocławskich fortyfikacji w XIX wieku Wyspa Piasek znajdowała się bezpośrednio przed Bramą Piaskową, północnym wjazdem do miasta. Już we wczesnym średniowieczu przebiegał przez wyspę główny trakt w kierunku północ-południe. Przed kasatą zakonów w 1810 cała wyspa stanowiła własność kościelną i dopiero po tym roku została włączona pod miejską jurysdykcję.
Wyspa ma powierzchnię około pięciu hektarów. Przebiega przez nią jedna ulica (z północy na południe) - ul. św. Jadwigi; oprócz niej w stronę Ostrowa Tumskiego biegnie uliczka Najśw. Marii Panny; pozostałe ulice są ślepe. Oprócz wspomnianego już kościoła NMP znajduje się tu jeden z gmachów Biblioteki Uniwersyteckiej (dawny klasztor augustianów), dawny gotycki kościół św. Anny, po 1810 przebudowany najpierw na szpital, obecnie budynek mieszkalny, barokowa cerkiew prawosławna św. Cyryla i Metodego (do tego budynku przeniesiono w 1810 kościół pod wezwaniem św. Anny ze wymienionego tu wcześniej budynku gotyckiego) i kilka innych zabudowań, w tym młyn wodny Maria (nad odnogą oddzielającą ją od Wyspy Młyńskiej). Niegdyś wyspa była gęsto zabudowana, znajdował się na niej (na skrzyżowaniu ul. św. Jadwigi i Wodnej) klasycystyczny dom własny Carla Gottharda Langhansa oraz liczne zabudowania w konstrukcji słupowo-ryglowej, zostały one zniszczone w ostatnich miesiącach II wojny światowej.
W 2005 odsłonięto przy bulwarze Stefana Wyszyńskiego (na skwerze po północnej stronie kościoła NMP) pomnik kardynała Kominka ze słynnym cytatem z Orędzia do biskupów niemieckich. Pomnik stanął w 40. rocznicę jego opublikowania.
Źródło: Autorzy: Licencja: [ CC-BY-SA 3.0]
Rzeka Odra (Wrocław)
więcej zdjęć (63)
Dawniej: Die Oder
UWAGA: Na zbiór zdjęć i obiektów rzeki Odry we Wrocławiu składają sie odpowiednie zbiory przypisane do wydzielonych odcinków rzeki w granicach miasta, czyli Odry Górnej, Odry Południowej. Odry Północnej i Odry Dolnej.
Most Tumski
więcej zdjęć (286)
Zbudowano: 1888-1889
Dawniej: Dombrücke
Most Tumski we Wrocławiu – dwuprzęsłowy stalowy, nitowany most zbudowany w roku 1889 nad północną odnogą Odry pomiędzy Ostrowem Tumskim a Wyspą Piasek, na miejscu wcześniejszego mostu drewnianego. Do roku 1945 nosił nazwę Dombrücke.
Poprzednie konstrukcje, funkcjonujące w tym miejscu co najmniej od XII wieku, wyznaczały granicę pomiędzy jurysdykcją miejską (na Wyspie Piaskowej) i kościelną (na Ostrowie Tumskim). Most ten był wielokrotnie niszczony i naprawiany, zachował się m.in. przekaz opisujący katastrofę pod przechodzącą w 1423 roku przez most procesją Bożego Ciała. Przez kolejne stulecia funkcjonował zazwyczaj jako drewniana konstrukcja trójkątno-wieszarowa z jednym przęsłem zwodzonym, w połowie XIX wieku była to już budowla trapezowo-wieszarowa ze stałym pomostem.
Długość obecnego, stalowego mostu wynosi 52,19 m, szerokość pomostu – 6,84 m, wysokość portalu – 6,90 m, przęsło – 25,19 i 25,93 m. Konstrukcję stalową kratownicową systemu Gerbera wyprodukowaną w Hucie Piła (Pielahütte) nad kanałem Kłodnickim w Rudzińcu (Rudzinitz) koło Gliwic (mimo znacznej odległości od Wrocławia funkcjonujące już wówczas połączenie wodne umożliwiało stosunkowo niedrogi i łatwy transport elementów mostu barkami) zmontowały zakłady G. Ruffera, a wykończone zostały przez zakład metaloplastyczny Gustawa Trelenberga. Roboty kamieniarskie powierzono firmie Granit und Quarz. Bramka portalowa oraz górna część kratownic nie pełnią de facto żadnych funkcji konstrukcyjnych. W roku 1945 most przeszedł remont kapitalny. Usunięto wówczas najpoważniejsze uszkodzenia, jakich doznał w czasie oblężenia Festung Breslau. Pomimo to pozostały na niektórych elementach mostu ślady ostrzału i trafień odłamkami. Ostatni kapitalny remont most przeszedł w 1992 roku, wówczas zastąpiono w nim dotychczasowy pokład z kształtowników Zoresa nowym rozwiązaniem ze spawanych blach z żebrami poprzecznymi, opartymi na podłużnicach. 15 października 1976 most wpisany został do rejestru zabytków.
Przy moście, na brzegu Wyspy Piasek, stoją od 1893 roku figury św. Jadwigi (po lewej stronie mostu) i św. Jana Chrzciciela (po prawej), dłuta Gustawa Grunenberga.
Przy Moście Tumskim znajdują się ręcznie obsługiwane i sprawne zabytkowe lampy gazowe.
Szerokość jezdni na moście wynosi 4,50 m, a dwa chodniki mają po 1,17 m każdy. Ze względu na jego zabytkowy charakter ruch wszelkich pojazdów samochodowych bez zezwoleń przez ten most jest obecnie zakazany, a jego maksymalne dopuszczalne obciążenie ustalono na 10 ton.
Źródło
Poprzednie konstrukcje, funkcjonujące w tym miejscu co najmniej od XII wieku, wyznaczały granicę pomiędzy jurysdykcją miejską (na Wyspie Piaskowej) i kościelną (na Ostrowie Tumskim). Most ten był wielokrotnie niszczony i naprawiany, zachował się m.in. przekaz opisujący katastrofę pod przechodzącą w 1423 roku przez most procesją Bożego Ciała. Przez kolejne stulecia funkcjonował zazwyczaj jako drewniana konstrukcja trójkątno-wieszarowa z jednym przęsłem zwodzonym, w połowie XIX wieku była to już budowla trapezowo-wieszarowa ze stałym pomostem.
Długość obecnego, stalowego mostu wynosi 52,19 m, szerokość pomostu – 6,84 m, wysokość portalu – 6,90 m, przęsło – 25,19 i 25,93 m. Konstrukcję stalową kratownicową systemu Gerbera wyprodukowaną w Hucie Piła (Pielahütte) nad kanałem Kłodnickim w Rudzińcu (Rudzinitz) koło Gliwic (mimo znacznej odległości od Wrocławia funkcjonujące już wówczas połączenie wodne umożliwiało stosunkowo niedrogi i łatwy transport elementów mostu barkami) zmontowały zakłady G. Ruffera, a wykończone zostały przez zakład metaloplastyczny Gustawa Trelenberga. Roboty kamieniarskie powierzono firmie Granit und Quarz. Bramka portalowa oraz górna część kratownic nie pełnią de facto żadnych funkcji konstrukcyjnych. W roku 1945 most przeszedł remont kapitalny. Usunięto wówczas najpoważniejsze uszkodzenia, jakich doznał w czasie oblężenia Festung Breslau. Pomimo to pozostały na niektórych elementach mostu ślady ostrzału i trafień odłamkami. Ostatni kapitalny remont most przeszedł w 1992 roku, wówczas zastąpiono w nim dotychczasowy pokład z kształtowników Zoresa nowym rozwiązaniem ze spawanych blach z żebrami poprzecznymi, opartymi na podłużnicach. 15 października 1976 most wpisany został do rejestru zabytków.
Przy moście, na brzegu Wyspy Piasek, stoją od 1893 roku figury św. Jadwigi (po lewej stronie mostu) i św. Jana Chrzciciela (po prawej), dłuta Gustawa Grunenberga.
Przy Moście Tumskim znajdują się ręcznie obsługiwane i sprawne zabytkowe lampy gazowe.
Szerokość jezdni na moście wynosi 4,50 m, a dwa chodniki mają po 1,17 m każdy. Ze względu na jego zabytkowy charakter ruch wszelkich pojazdów samochodowych bez zezwoleń przez ten most jest obecnie zakazany, a jego maksymalne dopuszczalne obciążenie ustalono na 10 ton.
Źródło
ul. Najświętszej Marii Panny
więcej zdjęć (753)
Dawniej: An der Sandkirche