Powszechna Wystawa Krajowa w Poznaniu (PeWuKa) – impreza wystawiennicza, trwająca w dniach 16 maja–30 września 1929 w Poznaniu. Zorganizowano ją z okazji dziesięciolecia odzyskania niepodległości, aby zaprezentować dorobek odrodzonego państwa. Protektorat nad PeWuKą objął Ignacy Mościcki a na czele Komitetu Honorowego stanął Józef Piłsudski.

Podstawę stanowiła infrastruktura Międzynarodowych Targów Poznańskich, które właśnie z powodu tej wystawy w 1929 nie odbyły się. Ponadto zbudowano wiele nowych budynków, w tym dzisiejsze Collegium Chemicum, Collegium Anatomicum oraz największy w ówczesnej Polsce hotel – Hotel Polonia (dziś 111 Szpital Wojskowy). Cała wystawa zajmowała obszar 65 ha podzielony przez istniejące, ogólnodostępne ulice na pięć ogrodzonych sektorów, które połączono kładkami przerzuconymi ponad ulicami. Ekspozycja miała w założeniu przedstawić całość polskich osiągnięć, zarówno gospodarczych jaki i kulturalnych oraz organizacyjnych. PeWuKę podzielono na 32 wielkie działy tematyczne, z których 26 stanowiły poszczególne dziedziny gospodarki, a pozostałe to: Ogólna charakterystyka kraju, Nauka i wychowanie, Sztuka, Higiena i opieka społeczna, Sport i turystyka oraz Emigracja. W 111 budynkach oraz na placach pod gołym niebem prezentowano wyłącznie produkty polskie, z wyjątkiem działu Emigracji, w którym to za wybór eksponatów odpowiadały organizacje polonijne z całego świata.

W ciągu kilku miesięcy PeWuKę zwiedziło około 4,5 miliona zwiedzających w tym 200 tys. gości zagranicznych, wśród których było kilka oficjalnych delegacji z przedstawicielami rządów w randze ministrów oraz niemal 1000 dziennikarzy reprezentujących prasę z 30 państw.

Powszechna Wystawa Krajowa odniosła sukces i została pozytywnie oceniona zarówno w kraju jak i zagranicą.



Za:

/p>

Ulica Dworcowa (niem. Bahnhofstrasse) - ulica rozpoczynająca swój przebieg przy skrzyżowaniu z ul. Św. Marcin (obok Ronda Kaponiera, na wysokości mostu Uniwersyteckiego). Biegnie w kierunku południowym. Nad ulicą znajduje się most Dworcowy. Kończy swój przebieg na tyłach Dworca Głównego PKP. Nazwa polska ustalona 29 sierpnia 1919 r. Ulica Dworcowa została wytyczona wraz z otwarciem Dworca Głównego w roku 1879. W latach 1880-1970 kursowały po niej tramwaje - najpierw konne, a od 1898 elektryczne. Mimo zlikwidowania w roku 1970 linii tramwajowej wiodącej na dworzec kolejowy, pod asfaltem ulicy Dworcowej nadal znajdują się tory.
Na podst.: