W XVIII i XIX wieku wydobywano w Cisownicy, w prymitywnych sztolniach, niskoprocentowe rudy żelaza, zwane syderytami, na potrzeby pobliskiej huty w Ustroniu, a później huty w Trzyńcu. Eksploatację rud żelaza zakończono w 1870 roku. O obecności żelaza świadczą rdzawe koryta potoków przepływających przez Cisownicę. Pozostałością po wydobywaniu rud żelaza są tzw łopuki. Są to kopce ziemi wydobytej ze sztolni a następnie przesianej w celu wydobycia rudy. W Cisownicy takowych łopuk jest kilkanaście, Jedną z największych jest ta znajdującą się na zachodnim zboczu góry Cis.
Wiele sztolni zostało zasypanych, jedynymi śladami ich występowania są właśnie łopuki. Podobno istnieją jeszcze zamaskowane, przysypane wejścia w okolicach potoku Przykopa, jednak brak dokładnych informacji nie pozwala na ich odkrycie.
Miejscami w których wydobywano syderyty to m.in. Pasieki, Pod Cisem, Wędoły na tzw "Pańskim Polu".
W xx w. mieszkańcy mieli wiele kłopotów z pozostałościami "kopalń", podobno do kiedyś do takiej sztolni wszedł pies i już tam pozostał, czy też rolnik orzący pole wpadł wraz z koniem do zawalonego korytarza...