Kościół poewangelicki p.w. Wniebowzięcia NMP z lat 1714 – 18. Zbudowany z fundacji Zygmunta von Kikoll. Remontowany w latach 20 XX w. Odnowiony w latach 1967 – 68 i 1995 – 2000. Kopia kościoła znajduje się w Muzeum Budownictwa Ludowego w Olsztynku.

Budowa i wyposażenie. Kościół drewniany, konstrukcji zrębowej. Salowy, bez wyodrębnionego prezbiterium z nawy, zbudowany na planie wydłużonego ośmioboku. Z boku nawy kruchta i zakrystia. Dach jednokalenicowy, kryty dachówką.
Wewnątrz strop płaski. Chór muzyczny wsparty na dwóch słupach o prostej linii parapetu. Polichromia z ok. 1730 r., prawdopodobnie autorstwa Gottfrieda Hinze. Na stropie Przedstawienie Grzechu Pierworodnego na tle raju. Na ścianach bocznych postacie 11 Apostołów, bez świętego Piotra (jest na drzwiach wejściowych) i portret Marcina Lutra z biblią w dłoniach za ołtarzem. Uzupełnieniem są motywy wstęgowe i roślinne. Ołtarz główny z późnogotyckim tryptykiem z 1517 r. Ambona z ok. 1714 r. Ława kolatorska z p. XVIII w. z tarczami herbowymi rodzin: von Kikoll (herb Drogomir) i von Wernsdorf. Dzwonnica drewniana z p. XVIII w. Zbudowana na planie kwadratu, kryta dachem namiotowym. Murowana kostnica z XVIII w.

za :

W rejestrze zabytków figuruje - zespół kościoła ewangelickiego, pocz. XVIII, pocz. XIX:
- kościół, ob. rzym.-kat. p.w. Wniebowzięcia NMP, drewn., 1707-1727, nr rej.: 3 z 18.10.1948 oraz 609 (R/58) z 20.12.1964
- dzwonnica, drewn., 1707, nr rej.: 1221 z 10.06.1968
- kostnica, pocz. XIX, nr rej.: 1220 z 10.06.1968
- cmentarz kościelny, nr rej.: 3 z 18.10.1948