Pierwszy kościół w Rudzicy istniał już w 1335 r. Był to kościół parafialny, rzymskokatolicki. Budowlę usytuowano na wzgórzu, z którego roztaczały się piękne widoki. W okresie reformacji, w II poł. XVI w. kościół rudzicki został przejęty przez ewangelików. W czasie kontrreformacji katolicy odzyskali swoje kościoły. Ewangelicy w Rudzicy musieli oddać swoja świątynię w ręce katolików 16.04.1654 r. W dniu 8.11.1654 r. kościół został poświęcony pod wezwaniem św. Jana Chrzciciela. Nie wiadomo dokładnie, jak wyglądał pierwszy kościół. Protokoły wizytacyjne z 1679 r. i 1688 r. zawierają pewne wiadomości na temat wyglądu kościoła. Kościół był drewniany, dość obszerny, z murowanymi fundamentami. Posiadał drewnianą wieżę, na której znajdowała się dzwonnica z trzema dzwonami. W pobliżu kościoła znajdowała się plebania, była drewniana, podobna do biednego domku chłopskiego z dwoma pokojami. Pierwszy kościół w Rudzicy spalił się razem z plebanią w 1728 r. Wkrótce po pożarze rozpoczęto budowę nowego kościoła, także drewnianego, który nawiązywał do stylu gotyckiego. O drugim z kolei kościele nie mamy praktycznie żadnych informacji. Wiadomo, że nie był długo w użyciu, ponieważ w 1782 r. poświęcono kamień węgielny pod nową świątynię. Ówczesny proboszcz ks. Jan Schwehelka postanowił, że nowy kościół będzie murowany, zdawał sobie sprawę, że kościoły drewniane łatwo staja się ofiarami pożarów. Budowę kościoła prowadzono w latach 1782 - 1800. Ten trzeci z kolei kościół służy parafianom do dzisiaj. Budowla stanęła na tym samym miejscu, gdzie stała poprzednia. Stary kościół został otoczony murami nowego i używano go do nabożeństw. Omawiany kościół budowany był pod kierunkiem majstra murarskiego Jana Drachnego z Cieszyna. Pracami ciesielskimi kierował majster Tomasz Koza z Frydku. Przy budowie pomagali także parafianie, którzy za pracę i transport nie pobierali żadnych opłat. Budowa obecnego kościoła trwała do wiosny 1800 r. W dniu 29.06.1800 r. poświęcono nowy kościół. Budowa kościoła wymagała odpowiednich nakładów, dzięki staraniom proboszcza ks. Schwehelki znalazło się wielu fundatorów wspierających budowę wspomnianego kościoła. Byli nimi przede wszystkim kolatorzy - właściciele wsi wchodzących w skład parafii. Kolator to inaczej patron, fundator kościoła, zachowujący prawo przedstawiania kandydatów na proboszcza. W skład parafii wchodziły wsie: Rudzica, Iłownica, Landek, Bronów. Kościół rudzicki jest budowlą murowaną z cegły i kamienia, otynkowaną o cechach późnobarokowych i klasycystycznych. Otoczony jest częściowo murem kamiennym, tynkowanym, z bramkami. W 1799 r. oddano do użytku plebanię. Dzięki zachowanej kronice parafialnej wiemy jak wyglądała plebania na początku XIX w. Plebania była murowana zwrócona frontem w stronę południową, jednopiętrowa. Na parterze znajdował się przestronny pokój jadalny z trzema dwuskrzydłowymi oknami, obok pokój z jednym oknem. Dalej była kuchnia, spiżarnia, a następnie stajnia dla koni, w której okna były zabezpieczone żelaznymi kratami. Na parterze znajdowała się sypialnia, gabinet, pokój gościnny i jeden mały pokój, który w razie potrzeby mógł być urządzony dla wikarego. W tych pokojach znajdowały się cztery piece grzewcze i czworo jednoskrzydłowych drzwi. Pod budynkiem znajdowała się podwójna piwnica zaopatrzona w kanał odpływowy i troje drzwi.
Informacje pochodzą z: