W 1631 r. wieś Świerki miała już kaplicę wyposażoną w ołtarz i mały dzwon. Na miejscu tejże kaplicy w 1748 r. został wzniesiony kościół parafialny św. Mikołaja, który przebudowano w 1929 r. Jest smukłą budowlą barokową, jednonawowa i z wielobocznie zakończonym prezbiterium. Na teren przykościelny wchodzi się po schodach wiodących do samborza z XVIII wieku w kamiennym murze okalającym również cmentarz. Po lewej stronie schodów stoi figura św. Jana Nepomucena z początku XIX wieku, a po prawej krucyfiks z bolejącą Marią Magdaleną (połowa XIX wieku). Po środku elewacji frontowej wyrasta wieża, ujęta po bokach ścianami wklęsło - wybrzuszonymi i zwieńczonymi barokowymi spływami. Wieżę nakrywa jednoprześwitowy hełm z iglicą. W dwóch niszach nad wejściem głównym umieszczono figury świętych papieży (około 1700 rok). Kamienny portal w przyziemiu wieży, zamknięty półkoliście i zwieńczony owalnym nadświetleniem, ma w kluczu wykutą datę 1748. Elewacje boczne są urozmaicone skromnymi lizenami i niedużymi oknami, wysoko usytuowanymi, zamkniętymi półkoliście lub koszowo. Wnętrze zostało nakryte sklepieniem kolebkowym z lunetami, na którym są polichromowane medaliony ze świętymi, oraz sceny w wielobocznych obramieniach. Architektoniczny ołtarz główny jak i większość późnobarokowego wyposażenia, pochodzi z XVIII wieku. W centralnej części nawy widnieje figura patrona kościoła, nad nią umieszczono Trójcę Świętą w glorii. Po bokach stoją figury św. Piotra i Pawła. Na tyły ołtarza prowadzą dwie bramki z kotarami, zwieńczone urnami. Na ambonie przedstawiono ewangelistów. Po przeciwnej stronie umieszczono barokową kamienną chrzcielnice z drewnianą pokrywą.

Mikrob.