starsze
nowsze
1
1+
2-
2
2+
3-
3
3+
4-
4
4+
5-
5
5+
6-
6
oceń zdjęcie | skomentuj ocenę | 4 głosy | średnia głosów: 6

Polska woj. kujawsko-pomorskie Toruń Stare Miasto ul. Żeglarska Kujawsko-Pomorski Impresaryjny Teatr Muzyczny

Lata 1975-1980 , Fragment elewacji dawnego pałacu biskupiego.

Skomentuj zdjęcie
Mariusz Brzeziński
Na stronie od 2011 sierpień
14 lat 8 miesięcy 0 dni
Dodane: 19 kwietnia 2020, godz. 3:49:23
Autor: J. Gardzielewska ... więcej (78)
Rozmiar: 1700px x 1601px
Aparat: COOLPIX L340
1 / 25sƒ / 3.7ISO 4008mm
0 pobrań
519 odsłon
6 średnia ocen
Poprzednie i następne zdjęcia Mariusz Brzeziński
Obiekty widoczne na zdjęciu
Atrakcja turystyczna
Zbudowano: 1693
Dawniej: Pałac Biskupi, Pałac Dąmbskich,Wydział Sztuk Pięknych UMK
Zabytek: 84 z 22.08.1929; A/401 z 07.03.2005

Pałac na zrębach gotyckich, przebudowany w stylu barokowym przez fundatora i następnie pierwszego właściciela, biskupa kujawskiego Stanisława Kazimierza Dąmbskiego w 1693 roku, do końca XVIII wieku pozostawał w rękach rodziny Dąmbskich.

Pojawienie się tego budynku w Toruniu spowodowało pojawienie się nowego typu budowli mieszkalnej, wzorowanego na modnych wówczas w zachodniej Europie rezydencjach wielkomiejskich oraz nowy styl dekoracji fasad. Cała fasada pokryta jest niezmiernie bogatymi stiukowymi ornamentami roślinnymi, dziś jest jednym z nielicznych przykładów toruńskiego typu zdobnictwa barokowego. Wejście zdobi bogato ornamentowany, okazały portal. Osobna brama prowadzi na podwórze, gdzie znajduje się oficyna i stajnie.

Od 1815 roku był tu Hotel Gdański (Hotel de Danzig), raczej podrzędnej kategorii, w 1870 roku pałac został przejęty przez wojsko pruskie, a w latach 1874-1887 przebudowany - usunięto barokowy portal, szczyt, wysoki, 4-spadowy dach i przedproże i umieszczono kasyno oficerskie 61. Pułku Piechoty, istniejące do I wojny światowej. W latach 1920-1924 była tu siedziba Policji Państwowej. Tutaj mieściło się Dowództwo Okręgu Korpusu VIII, też Towarzystwo Przyjaciół Sztuk Pięknych, gdzie organizowano wystawy sztuki współczesnej (m.in. w 1924 roku portretów pędzla Witkacego).

Po II wojnie światowej, w 1957 roku Pałac przekazano Uniwersytetowi Mikołaja Kopernika (Wydziałowi Sztuk Pięknych), któremu służy do dziś. W latach 1976-1992 przeprowadzono kapitalną restaurację, przywracając mu oryginalny wygląd. Obecnie siedziba K-PI Teatru Muzycznego.



Źródło:



Prace konserwatorskie przeprowadzone w obiekcie : 



ok. 1975-1980 rekonstrukcja elewacji frontowej na podstawie ryciny Steinera



- skucie sztukaterii z pocz. XX w na III kondygnacji i założenie nowoprojektowanej sztukaterii o charakterze barokowym, oczyszczenie i uzup. dekoracji oryginalnych



- ponad III kondyg. wzwyż wszystkie elementy projektowano nowe - sztukaterie na ścianach IV kondyg, ściana stykowa i facjata, wazy wieńczące gzyms fasady.



- budowa wysokiego dachu



- nowo projektowany portal wraz z drzwiami o charakterez barokowym, odsłonięcie portalu gotyckiego



- brama nowoprojektowana w dawnym kształcie "nadproża arkadowego"



-rekonstrukcja przedproża z balustardami



ok. 1975-1980 remont elewacji podwórzowej budynku gł. i elewacji oficyny bocznej.



w 1983 r budowa antresoli w bibliotece.



W latach 197-1988 konserwacja stropu w trakcie tylnym parteru,



W 1989 r konserwacja dekoracji sztukatorskich sal reprezentacyjnych II kond. pałącu, naprawa stolarek drzwiowych



/p>



 


ul. Żeglarska
więcej zdjęć (380)
Dawniej: Siegerstrasse
ULICA ŻEGLARSKA
Początkowo nazwą tą określano tylko południowy odcinek ulicy od Bramy Żeglarskiej do ul. Rabiańskiej. Kolejny fragment do ul. Kopernika (dawniej ul. Świętej Anny) zwano do około XV w. "Naprzeciwko Wieży Kościoła Świętego Jana" lub "Koło Świętego Jana". Ostami odcinek, wychodzący przy Rynku Staromiejskim, zwano aż do końcaXVIII w. ulicą Kurzą, Kurną, Kokoszą lub Maślaną, z powodu prowadzonego tu handlu nabiałem.
W średniowieczu przy ul Żeglarskiej mieszkali najbogatsi kupcy - patrycjusze, zasiadający często we władzach miejskich (radzie i ławie). Tutaj brał początek najważniejszy szlak handlowy dla przybywających Wisłą kupców, którzy po krótkim pobycie w Toruniu udawali się nad Bałtyk.
Ulicę zwano również często "szlakiem królewskim", ponieważ przy Bramie Żeglarskiej witano uroczyście przybywających do miasta monarchów polskich, a później dostojny orszak udawał się do kościoła św. Jana i następnie do gościnnych komnat Ratusza Staromiejskiego.
Na nabrzeżu za Bramą Żeglarską aż do Bramy Mostowej rozciągało się Przedmieście Portowe, zamieszkałe przez żeglarzy oraz ludność ubogą, obsługującą przystań i port miejski.