Potrzeba wybudowania bezkolizyjnego przejazdu przez tory kolejowe w ciągu drogi wojewódzkiej DW 933 (ulica Bielska) zakiełkowała w umysłach władz jeszcze w latach 80-tych XX., w czasie gdy nasiłał się ruch samochodowy. Dotychczasowym rozwiązaniem w tym miejscu był zwykły poziomy przejazd przez tory zamykany szlabanami sterowanymi przez drożnika. Postanowiono w związku z brakiem projektu i środków na stały wiadukt nad torami lub inne rozwiązanie, wybudować tymczasowy stalowy wiadukt drogowy, z wykorzystaniem zdemobilizowanego z zapasów armii wojskowego wiaduktu. W roku 1989 wykonano projekt instalacji wiaduktu, który w przeciągu 6 miesięcy został zainstalowany. Otwarcie wiaduktu i dopuszczenie do ruchu miało miejsce w grudniu 1990 r. W ten sposób Pszczyna uzyskała swoje pierwsze bezkolizyjne skrzyżowanie z dzielącymi na pół miasto torami kolejowymi linii Katowice - Bielsko-Biała. Od początku wiadukt ten stanowił rozwizanie tymczasowe. Miał posłużyć 2, 3, może góra 5 lat, do czasu gdy nie powstanie stałe rozwiązanie. Planowano wykonanie stałego betonowego wiaduktu, lub wybudowanie obwodnicy miasta z własnymi wiaduktami nad torami. Niestety do czasu likwidacji wiaduktu nic takiego się nie stało. Wiadukt wymagał stałych zabiegów konserwacyjnych, a ze względu na wiek i zużycie eksploatacyjne coraz częstszych kontroli stanu technicznego. Początkowo kontrole stanu technicznego i dopuszczenia do ruchu odbywały się raz w roku, później było to co 6 miesięcy, by na końcu robiono to co miesiąc. Równocześnie wraz z wiekiem, coraz bardziej ograniczano możliwości tonażowe przejadu wiaduktem. Ograniczenia zaczęto stosować od 2005 r. Na początku ograniczeń były to tylko zwykłe znaki drogowe ograniczenia nośności przejazd. Póżniej było to dodatkowo ograniczane wysokością pojazdów wjeżdających. W pierwszym okresie było to ograniczenie zaiweszonymi na łańcuchach z belki nad przyczółkami wjazdowymi stalowych blach malowanych w pasy żółto-czarne. W ostatnim okresie eksploatacji wiaduktu wjazd ograniczały bramownice ze stalowej belki mocowanej do podpór. Zarówno blachy jak i stalowa belka była wielokrotnie dewastowana przez samochody, których kierowcy zapominali o wysokości swoich pojazdów. Stałe bramownice powodowały duże utrudnienia dla szybkiego przejazdu tym przejazdem służb ratunkowych. Pod bramownicą nie mieściły się bowiem bojowe wozy straży pożarnej czy podwyższane karetki pogotowia ratunkowego, i dla ich przejazdu należało za każdym razem demontować belkę, by po ich przejeździe na powrót ją na podstawach montować. Ograniczenie wjazdu dotyczyło pojazdów o masie całkowitej powyżej 3 ton oraz wysokości ponad 2,3 metra. Ostatecznie stan techniczny wiaduktu uległ tak znacznemu pogorszeniu, że zapadła decyzja o jego całkowitym zamknięciu. Zamknięcie waiduktu nastąpiło w dniu 17 października 2008 r. Po jego zamknięciu służby Zarządu Dróg Wojewódzkich rozmontowały wiadukt w przeciągu ok. miesiąca.
W miejscu zdemontowanego wiaduktu w okresie lat 2009-2010 wybudowano przejazd pod torami w formie tunelu: