starsze
nowsze
1
1+
2-
2
2+
3-
3
3+
4-
4
4+
5-
5
5+
6-
6
oceń zdjęcie | skomentuj ocenę | 2 głosy | średnia głosów: 6

Polska woj. śląskie Zabrze Makoszowy ul. Makoszowska Kopalnia Węgla Kamiennego Makoszowy Szyb IV

7 marca 2020 , Kopalnia Węgla Kamiennego Zabrze - Makoszowy - likwidacja. widoczna dolna część wieży basztowej szybu IV o wysokości 98 m (głębokość 944 m. już zasypany)

Skomentuj zdjęcie
vetinari
+1 głosów:1
Po prawej widoczna kladka skipowa, urządzenie do szybkiego wywoźenia wydobitego węgla z kopalni. Oceniam wedlók wymiarów, źe za jednym razem moźna wywieźcz aź 30 ton.
Komentarz został edytowany przez użytkownika - powód: dodatek ☺
2020-04-23 18:17:21 (6 lat temu)
piotr brzezina
Na stronie od 2011 listopad
14 lat 6 miesięcy 2 dni
Dodane: 23 kwietnia 2020, godz. 14:18:58
Autor zdjęcia: piotr brzezina
Rozmiar: 1800px x 1200px
Licencja: CC-BY-NC-ND 3.0
Aparat: NIKON D5300
1 / 200sƒ / 7.1ISO 20018mm
0 pobrań
568 odsłon
6 średnia ocen
Poprzednie i następne zdjęcia piotr brzezina
Obiekty widoczne na zdjęciu
szyby
Szyb IV
więcej zdjęć (79)
Zlikwidowano: 2022 Sierpień
Dawniej: Kopalnia Węgla Kamiennego Sośnica-Makoszowy - Ruch Makoszowy
Kopalnia Makoszowy zaczęła powstawać od 1890 r., gdy poziomami 170 i 230 m przez wyrobiska prowadzone pod ziemią na zachód z kopalni Guido (budowanej od połowy XIX w. przez hrabiego Guido Henckel von Donnersmarck) rozpoznano rezerwowe pola górnicze o nazwach Zero i Double Zero. W 1900 r. właściciel - Skarb Pruski - zaczął głębić szyb I zwany "koło Makoszów", a rok później szyb II. obydwa tylko do celów wentylacyjnych kopalni Luiza.

Jednak wkrótce szyby te rozrosły się do zakładu górniczego, zwanego od pola nadania górniczego - Zeroschächte. Fedrunek ruszył w kwietniu 1906 r. a po 2 latach oba szyby połączono z koksownią i przemianowano na Delbrückschachte.

Po III Powstaniu Śląskim i dwuletnim sporze granicznym Makoszowy i Kończyce decyzją specjalnej komisji Ligi Narodów przyznano w 1923 r. Polsce. Niemiecka kopalnia Delbrück została odcięta od zasobnego w węgiel pola po polskiej stronie, którego nie eksploatowano. Władze niemieckie starały się o jego wydzierżawienie i po negocjacjach w 1931 r. podpisano umowę o wymianie pól górniczych w strefie przygranicznej w Zabrzu i Knurowie między polsko-francuską spółką Skarboferm a niemiecką spółką Preussag.

Od kwietnia 1945 r., gdy Armia Czerwona przekazała częściowo zatopiony, opuszczony przez niemiecką załogę zakład władzom polskim, kopalnia nosi nazwę Makoszowy. W okresie rozbudowy kopalni na południe doszło 28 sierpnia 1958 r. do najtragiczniejszej katastrofy - od palnika acetylenowego, którym cięto żelazną stropnicę na poziomie 300 m, wybuchł ogromny pożar. Załoga uciekła przed ogniem, ale 20-minutowe aparaty ucieczkowe nie wystarczyły na ewakuację w dymach. Śmiertelnie zaczadziło się pod ziemią 72 górników a 87 uległo poważnym zatruciom.

W latach 60. XX w. zgłębiono do 717 m nowy szyb III, a kolejny - szyb IV wydobywczy - uruchomiono na głębokość 944 m w 1981 r. Od 1967 r. eksploatacja w Makoszowach przebiega wyłącznie systemem ścianowym. W 1988 r. zanotowano rekord wydobycia w historii zakładu - 5,13 mln t przy 10-tysięcznej załodze. Od 1993 r. Makoszowy należały do Gliwickiej Spółki Węglowej a następnie (od 2003 r.) do Kompanii Węglowej. 1 lipca 2005 r. kopalnię połączono z Kopalnią Sośnicą, by po 10 latach rozdzielić ruchy i przekazać Makoszowy do Spółki Restrukturyzacji Kopalń S.A w Bytomiu.Opis z
ul. Makoszowska
więcej zdjęć (764)
Dawniej: Makoschauer Chaussee