Według dokumentu fundacyjnego kościół w Rędzinach (Rudigersdorf, Ruhrsdorf, Rohrsdorf) został ufundowany przez Wolfa Schaffgotscha, pana na Chojniku, Kowarach, Radomierzu, Rędzinach i Czarnowie, dla miejscowej społeczności ewangelickiej - w owym czasie Rędziny były miejscowością w całości luterańską. Budowę rozpoczęto na wiosnę 1592 roku, ukończono w jesieni tegoż roku. Wzniesiono ją prawdopodobnie po części na miejscu kościoła romańskiego z 2 poł. XIII wieku(bryły prezbiterium i apsyda wschodnia?). Gruntowne remonty w poł. XIX wieku i latach 70-tych naszego stulecia zatarły pierwotny charakter budowli. Kościół jest orientowany, jednonawowy, z wyraźnie wydzielonymi bryłami: nawy, prezbiterium, wschodniej apsydy- obecnie zakrystii, wieży, kruchty od strony południowej. 

Zachował się w kruchcie portal z okresu budowy, nosi on na łuku archiwolty datę 1592, który jednakże mógł w trakcie remontów ulec dyslokacji. Na uwagę zwracają drewniane wykończenia stropów – sklepień nawy i prezbiterium(beczkowe), pokryte deseczkami z polichromią malowaną temperami. Nawę obiegają z trzech stron dwukondygnacyjne, drewniane empory bogato rzeźbione i polichromowane. Zachował się prospekt organowy Schlaga ze Świdnicy z 1851 roku na chórze muzycznym. W dzwonnicy, z trzech dzwonów, do dziś istnieje tylko najmniejszy z nich, fundowany w 1597 przez Annę Barbarę von Seidlitz. Kościół rędziński na przestrzeni wieków służył na przemian protestantom lub katolikom, bądź też – jak miało to miejsce po roku 1818 do 1849 – używany był przez obydwie konfesje. w 1854 r. świątynia powróciła w ręce ewangelików, którzy poświęcili ją na nowo w 1850 r. Pastorówkę zbudowano w końcu XIX w.

Za: