Pałac, wzniesiony w stylu neorenesansowym. Jest on murowany, otynkowany, boniowany na narożach, częściowo parterowy, a częściowo piętrowy i podpiwniczony. Wzniesiony został na planie wydłużonego prostokąta z trójosiową częścią piętrową od wschodu, wysuniętą ryzalitowo od frontu i od ogrodu, w którą częściowo wtopiona została trójkondygnacjowa czworoboczna wieża. Układ zewnętrzny jest nieco nieregularny, od frontu, nie na osi położony jest portyk złożony z dwóch par kolumienek toskańskich, drugi podobny portyk ulokowano na tarasie od zachodu. Układ pomieszczeń we wnętrzu pomimo przekształceń pozostaje dwutraktowy. W części frontowej zachował się hol, na prawo od niego mieścił się pokój stołowy, a na lewo gabinet i kancelaria. W części ogrodowej na wprost holu mieścił się salonik z wyjściem na taras, na prawo od niego salon, a na końcu pokój biblioteczny. Na piętrze w części ogrodowej mieścił się pokój gościnny, dalej na piętrze sypialnia i pokoje dziecinne, wnętrza pałacu nie miały dekoracji malarskiej i sztukatorskiej. Po remoncie przeprowadzonym w latach 1914-1918 pomieszczenia umeblowano meblami empirowymi i biedermeierowskimi, a w jadalni znajdował się komplet mebli gdańskich. Suteryny pod pałacem były wykorzystywane na kuchnię, pokój dla służby, pralnię i magiel, a w wieży mieścił się zbiornik na wodę. Pałac był skanalizowany. Dachy na budynku były czterospadowe, kryte blachą, a na wieżę założony był czterospadowy blaszany hełm. (T.Jaroszewski, 1999).W malowniczym parku krajobrazowym, pochodzącym z pierwszej połowy XIX wieku wśród licznych okazów starodrzewia ulokowana jest obszerna polana, staw od zachodu oraz wzgórze w części wschodniej. Notatka na podstawie artykułu Z.T.Gajowniczaka.lW rękach prywatnych od 1996r. Właścicel chętnie udzielił informacji o pałacu.

Źródło: