Ulica Masarska to nieistniejąca dziś przecznica ulicy Limanowskiego. Ulica została wytyczona w latach 70. XIX w., gdy rozpoczęła się parcelacja terenów położonych wzdłuż nowo wybudowanej Szosy Aleksandrowskiej (obecnie ul. Limanowskiego) w ramach osady Nowe Bałuty. Była to ulica prywatna należąca do niejakiego Pfeifera, stąd jej późniejsza pierwsza nazwa - Fajfra (Pierwsza Fajfra, bo była jeszcze Druga Fajfra należąca również do Pfeifera, późniejsza ul. Prusa). Ulica miała długość około 340 m i była jedną z nielicznych przecznic przebiegających po obu stronach ul. Limanowskiego. Zaczynała się przy murze starego cmentarza żydowskiego na ówczesnej granicy pomiędzy Łodzią i Nowymi Bałutami, i kończyła bez zwylotu na tyłach posesji Zgierska 76. Przy ulicy, zwłaszcza na odcinku północnym, nie było zwartej zabudowy. Wzniesiono tu kilka większych kamienic i niewielkie domy mieszkalne. W okresie międzywojennym ulicę przemianowano na Masarską. Powstało też połączenie z ulicą Snycerską (na wysokości obecnego budynku Snycerska 8) jako ulica Orawska umożliwiające dojazd do nowych posesji wydzielonych z posesji zachodniej strony ul. Masarskiej. W okresie II wojny światowej ulica znalazła się w obrębie Litzmannstadt Ghetto, a przy skrzyżowaniu z ul. Limanowskiego wzniesiono kładkę nad tą ulicą. Po wojnie na początku lat 50. wybudowano dwujezdniowe przedłużenie ulicy Zachodniej do ul. Limanowskiego, które wchłonęło południową część ulicy Masarskiej. Na północnym odcinku w starą wąską brukowaną jezdnię wbudowano torowisko tramwajowe prowadzące do ul. Zgierskiej. Ten fragment wyłączony z ruchu samochodowego stał sie formalnie również częścią ul. Zachodniej i istniał jeszcze do połowy lat 70., kiedy po wyburzeniu resztek dawnej zabudowy pozostałej po stronie zachodniej wybudowano wschodnią jezdnię tej ulicy od ul. Limanowskiego do ul. Zgierskiej. Z dawnej zabudowy pozostała tylko narożna kamienica Limanowskiego 15 i przebudowane oficyny pod obecnym adresem Zachodnia 21 na południowym odcinku nieistniejącej już ulicy.