Władysław Szaniawski w Przegalinie - swoim majątku, urządził obserwatorium. Obiekt składał się z parterowego pawilonu południkowego i kopuły. W pawilonie zainstalowane było koło południkowe Mailhala z obiektywem o średnicy 8,1 cm oraz dwa zegary wahadłowe, w tym jeden własnej konstrukcji, a drugi zbudowany przez Rieflera. Natomiast w kopule umieszczony był teleskop z obiektywem Zeissa o średnicy 20 cm i ogniskowej 300 cm, wówczas największy na ziemiach polskich. Obserwatorium wyposażone było też w kamery fotograficzne oraz lunetę Steinheila, która służyła jako prowadnica przy obserwacjach fotograficznych.
Ze względu na problemy finansowe, Szaniawski w 1925 roku zlikwidował obserwatorium. Wyposażenie produkcji firmy Zeiss zostało sprzedane do Obserwatorium Astronomicznego w Łazienkach Królewskich w Warszawie, skąd trafiło do obserwatorium w Ostrowiku. Pozostałe elementy przekazał Uniwersytetowi im. Adama Mickiewicza w Poznaniu.
W 1931 r. po przejęciu dóbr, jego syn Jan Szaniawski sprzedał resztę sprzętu astronomicznego Uniwersytetowi Jagiellońskiemu i Uniwersytetowi w Wilnie. Budynek obserwatorium został rozebrany w 1947 roku.