Kolorujstarsze
nowsze
oceń zdjęcie | skomentuj ocenę | 2 głosy | średnia głosów: 6
 | Polska › woj. mazowieckie › Warszawa › Śródmieście - Ujazdów › ul. 29 Listopada › Koszary 1. Dywizjonu Artylerii Konnej im. gen. Józefa Bema |
Lata 1919-1926 , Szwadron Przyboczny Naczelnika Państwa i Szwadron Przyboczny Prezydenta Rzeczypospolitej. Żołnierze z końmi przy stajni Szwadronu. 1. z lewej rtm. Adam Radomyski. Sygnatura NAC nr 3/107/0/8.1/1044/5.
Skomentuj zdjęcie
|
Na stronie od 2011 listopad
14 lat 4 miesiące 20 dni |
Dodane: 6 maja 2020, godz. 22:14:35
Źródło: szukajwarchiwach.gov.pl
Autor: Narcyz Witczak-Witaczyński ... więcej (804)
Rozmiar: 2392px x 3189px
0 pobrań 300 odsłon 6 średnia ocen
Poprzednie i następne zdjęcia Andrzej G
Obiekty widoczne na zdjęciu
 |
koszary
|
Koszary 1. Dywizjonu Artylerii Konnej im. gen. Józefa Bema
więcej zdjęć (261)
Dawniej: Koszary Lejb-Gwardyjskiego Pułku Huzarów Grodzieńskich
Ulicę 29 Listopada wytyczono krótko po roku 1831, jako drogę dojazdową do koszar Grodzieńskiego Huzarskiego Pułku Lejb-Gwardii (pod dzisiejszym nr. 3b). Przeciwną stronę ulicy długo zajmowały należące do wojska pola uprawne; choć ulicę zwano wtedy Huzarską, nie była to nazwa oficjalna. Przed rokiem 1893 drewniane baraki koszarowe zaczęto zastępować zabudową murowaną; po odzyskaniu niepodległości zabudowania około roku 1925 przebudowano według projektu Kazimierza Tołłoczki na koszary Oddziału Przybocznego Prezydenta RP. W budynkach mieściły się koszary 1. Dywizjonu Artylerii Konnej im. gen. Józefa Bema.1 Dywizjon Artylerii Konnej im. gen. Józefa Bema (1 dak) – oddział artylerii konnej Wojska Polskiego II RP.
Dywizjon stacjonował na terenie Okręgu Korpusu Nr I[2] w garnizonie Warszawa, w "Koszarach imienia generała Józefa Bema" przy ulicy 29 Listopada (wcześniej ulica Huzarska).
Był organicznym pododdziałem artylerii: 1 pułku artylerii konnej (1921)[3], I Brygady Jazdy (1921-1924), 2 Dywizji Kawalerii (1924-1937) i Mazowieckiej Brygady Kawalerii (1937-1939)
Pod względem fachowego wyszkolenia podporządkowany był dowódcy 1 Grupy Artylerii. pl.wikipedia.org
Obecnie teren Koszar Artyleryjskich zajmuje 10 Pułk Samochodowy.
Dywizjon stacjonował na terenie Okręgu Korpusu Nr I[2] w garnizonie Warszawa, w "Koszarach imienia generała Józefa Bema" przy ulicy 29 Listopada (wcześniej ulica Huzarska).
Był organicznym pododdziałem artylerii: 1 pułku artylerii konnej (1921)[3], I Brygady Jazdy (1921-1924), 2 Dywizji Kawalerii (1924-1937) i Mazowieckiej Brygady Kawalerii (1937-1939)
Pod względem fachowego wyszkolenia podporządkowany był dowódcy 1 Grupy Artylerii. pl.wikipedia.org
Obecnie teren Koszar Artyleryjskich zajmuje 10 Pułk Samochodowy.
ul. 29 Listopada
więcej zdjęć (3329)
Ulicę 29 Listopada wytyczono krótko po roku 1831, jako drogę dojazdową do koszar Grodzieńskiego Huzarskiego Pułku Lejb-Gwardii (pod dzisiejszym nr. 3b). Przeciwną stronę ulicy długo zajmowały należące do wojska pola uprawne; choć ulicę zwano wtedy Huzarską, nie była to nazwa oficjalna. Przed rokiem 1893 drewniane baraki koszarowe zaczęto zastępować zabudową murowaną; po odzyskaniu niepodległości zabudowania około roku 1925 przebudowano według projektu Kazimierza Tołłoczki na koszary Oddziału Przybocznego Prezydenta RP. Oddział Przyboczny w budynkach mieściły się koszary 1. Dywizjonu Artylerii Konnej im. gen. Józefa Bema.
Nie były to jednak jedyne tego typu zabudowania w okolicy; kolejne formacje wojskowe chętnie lokowały się w pobliżu: koszary kirasjerskie wybudowano pomiędzy ulicą Łazienkowską a kanałem na osi Zamku Ujazdowskiego; koszary huzarskie, które dały początek ulicy, znajdowały się pomiędzy dzisiejszą 29 Listopada a ulicą Podchorążych; i kolejne – koszary ułańskie: pomiędzy kanałem na osi Zamku Ujazdowskiego a ulicą Szwoleżerów.
W latach 1902-04 wzniesiono przy ulicy cerkiew pw. św. Olgi, służącą głównie żołnierzom pułków huzarskich i ułańskich; obok niej w roku 1911 wzniesiono pomnik gen. Michaiła Dmitriewicza Skobielewa.
Wraz z przebudową ulicy Huzarskiej nadano obecną nazwę, nawiązującą do tzw. Nocy Listopadowej – zbrojnego wystąpienia słuchaczy Szkoła Podchorążych w nocy z 29 na 30 listopada, które stało się zarzewiem powstania listopadowego – w Wojsku Polskim na pamiątkę tych wydarzeń 29 listopada obchodzony jest Dzień Podchorążego.
W okresie międzywojennym wyburzono też dawną cerkiew pw. św. Olgi oraz pomnik gen. Skobielewa. Do roku 1939 cała zabudowa nadal służyła potrzebom wojska; domy wojskowe dla podoficerów wystawił tu Fundusz Kwaterunku Wojskowego.
Zniszczenie części pawilonów koszarowych przyniósł rok 1944; ich wypalone relikty rozebrano w okresie powojennym. Szczęśliwie ocalały pozostałe zabudowania kompleksu, tworzące dziś kompletną zabudowę nieparzystej pierzei ulicy; oszpecono je jednak nadbudową dodatkowej kondygnacji w roku 2005.
Wikipedia
Nie były to jednak jedyne tego typu zabudowania w okolicy; kolejne formacje wojskowe chętnie lokowały się w pobliżu: koszary kirasjerskie wybudowano pomiędzy ulicą Łazienkowską a kanałem na osi Zamku Ujazdowskiego; koszary huzarskie, które dały początek ulicy, znajdowały się pomiędzy dzisiejszą 29 Listopada a ulicą Podchorążych; i kolejne – koszary ułańskie: pomiędzy kanałem na osi Zamku Ujazdowskiego a ulicą Szwoleżerów.
W latach 1902-04 wzniesiono przy ulicy cerkiew pw. św. Olgi, służącą głównie żołnierzom pułków huzarskich i ułańskich; obok niej w roku 1911 wzniesiono pomnik gen. Michaiła Dmitriewicza Skobielewa.
Wraz z przebudową ulicy Huzarskiej nadano obecną nazwę, nawiązującą do tzw. Nocy Listopadowej – zbrojnego wystąpienia słuchaczy Szkoła Podchorążych w nocy z 29 na 30 listopada, które stało się zarzewiem powstania listopadowego – w Wojsku Polskim na pamiątkę tych wydarzeń 29 listopada obchodzony jest Dzień Podchorążego.
W okresie międzywojennym wyburzono też dawną cerkiew pw. św. Olgi oraz pomnik gen. Skobielewa. Do roku 1939 cała zabudowa nadal służyła potrzebom wojska; domy wojskowe dla podoficerów wystawił tu Fundusz Kwaterunku Wojskowego.
Zniszczenie części pawilonów koszarowych przyniósł rok 1944; ich wypalone relikty rozebrano w okresie powojennym. Szczęśliwie ocalały pozostałe zabudowania kompleksu, tworzące dziś kompletną zabudowę nieparzystej pierzei ulicy; oszpecono je jednak nadbudową dodatkowej kondygnacji w roku 2005.
Wikipedia