Kilka zdań z dokumentu magistratu.

. Zarys rozwoju historyczno – przestrzennego Zakrzowa.

Dawne nazwy: Zakrou (1253), Zacrou (1271), Zakrow (1302), Sackrau.
Zakrzów miał z całą pewnością dawny, jeszcze słowiański rodowód. Wchodził on razem z Psim Polem i Pawłowicami w skład dóbr książęcych, które zostały pozyskane przez klasztor św. Wincentego w XIII w. W 1279 r. opat udzielił zezwolenia na lokację na prawie niemieckim.
Podczas wojny trzydziestoletniej Zakrzów należał do miejscowości szczególnie silnie zniszczonych.
Już w 1731 r. w Zakrzowie warzono piwo. Folwark istniał we wsi od czasów średniowiecza. Wspomina się go m. in. pod koniec XVIII w.
W 1832 r. w Zakrzowie istniał stary, o średniowiecznym jeszcze rodowodzie młyn wodny. Ówczesny właściciel młyna, fabrykant papierniczy Hartmann zdecydował się zamienić go na młyn papierniczy. Stosunkowo szybko wprowadzono maszyny. W 1852 r. fabryka przeszła w ręce radnego miejskiego Korna i Bocka, obaj z Wrocławia. Powiększyli oni fabrykę w 1869 r. i zamontowali drugą maszynę papierniczą. Wybudowano wówczas również nieco domów dla robotników. W 1883 r. takich domów było 7.
Istotnym elementem rozwoju Zakrzowa było uruchomienie połączenia kolejowego z Psiego Pola do Brochocina Trzebnickiego. W 1845 r. w Zakrzowie było 40 domostw, browar, gorzelnia, młyn papierniczy, młyn wodny, kuźnia i folwark.

Towarzystwo Miłośników Wrocławia- Koło Przewodników "Rzepiór", Wrocław 2000 r.
Wykopaliska wskazują, że historia osiedla sięga co najmniej wieku III n.e. Potwierdzają one, iż osada leżała na bursztynowym szlaku (tzw. skarb zakrzowski).W czasie drugiej wojny światowej przy byłych zakładach Polar istniał obóz fabryczny.