Zbudowany przed 1 wojną most kolejowy jednotorowy złożony z 8 stalowych przęseł kratownicowych (330+4x60+30 m). Był to most z górnym pomostem, krótsze przęsła o pasach równoległych, a dłuższe o dolnym pasie zakrzywionym; podpory kamienne murowane. Most ten położony około 30 m nad lustrem wody doskonale wpisał się w głęboką dolinę rzeki. W czasie I wojny most kolejowy był kolejno niszczony przez wojska walczących stron: w 1915 i 1917 (rosyjskie i austriacko-niemieckie) a w 1919 roku po wkroczeniu wojsk rumuńskich do Bukowiny, wycofujący się Ukiraińcy wysadzili główny nurtowy filar, co spowodowało zniszczenie dwóch środkowych przęseł o rozpiętości 60 m. Po I WŚ most kolejowy został na nowo odbudowany - otwarcie nastąpiło w styczniu 1930 r. Wykonano wówczas w miejsce zniszczonych, dwa przęsła o pasach równoległych i dolnym usytuowaniu pomostu. W czasie II WŚ most został ponownie wysadzony w 1941 r. przez wycofujące się wojska sowieckie. Most wysadzono po uprzednim ustawieniu na nim wagonów z więźniami wcześniej przywiezionymi z kazamatów NKWD z Kołomyi i Czortkowa (według innej wesji zdarzeń wagony miały zostać zepchnięte przez lokomotywę już po zniszczeniu mostu). Sowiecka propaganda próbowała tą zbrodnię przypisać Niemcom, którzy wycofując się w 1944 r. mieli wysadzić rzekomo ten most wraz z więźniami w wagonach. Po wojnie most odbudowano a nurtowe przęsła ponownie mają konstrukcję z górnym usytuowaniem pomostu.