Kaplica znajduje się na szczycie zalesionej Góry Buchcinej (Góry Kaplicznej) na wysokości 340 m n.p.m. u podnóża której i na stoku znajdowały się historyczne kopalnie i zakłady górnicze. Nie znamy dokładnej metryki jej powstania. Wiadomo, że murowana kaplica istniała 19 stycznia 1863 roku. Obiekt nie posiada wyraźnych cech stylowych. Jest to budowla murowana, tynkowana, jednonawowa (wejście od strony zachodniej). Bryła nawy i przedsionka jest pokryta dachem dwuspadowym, prezbiterium dachem półstożkowym. Posadzka wykonana jest z lokalnego czerwonego piaskowca i białego (prawdopodobnie) szydłowieckiego. Wnętrze świątyni zdobi ołtarz główny, ukazujący ukrzyżowanie Jezusa oraz ołtarze boczne z malowidłami, św. Barbary (obraz przedstawiony na zdjęciu) i Matki Boskiej Częstochowskiej. Kaplica istniała w okresie największego nasilenia dziewiętnastowiecznych prac górniczych. W tym czasie kopalnia nosiła nazwę „Zygmunt”, w której wydobywano przede wszystkim rudy żelaza oraz prowadzono intensywne prace zmierzające do odwodnienia kopalni. W okresie I wojny światowej okupanci austriaccy prowadzący wydobycie kruszców, wykorzystywali kaplicę na magazyn ładunków wybuchowych. Skomplikowane były dzieje kopalni i zakładów w którym pracowali ludzie z kraju i zagranicy będący wyznawcami różnych religii.

W kaplicy znajduje się ekspozycja poświęcona górnictwu miedzianogórskiemu.

Źródło: