Na Górze Wapiennej znajdują się ruiny wapienników z XVIII i XIX wieku, które służyły do wypalania wapieni wydobywanych w pobliskich kamieniołomach. Pierwszy piec powstał w latach 1779-1780, drugi w 1843 roku. Początkowo wypalano wapno drewnem, następnie przebudowano piece tak, aby do wypalania używać węgla kamiennego. Po przeciwległej stronie znajdują się fundamenty zabudowań mieszkalnych użytkowanych prawdopodobnie przez pracowników wapienników. Pozostałością po mieszkańcach są również zdziczałe obecnie drzewa owocowe oraz dwa kasztanowce. Pozyskiwany surowiec – wapno palone, był następnie stosowany w przemyśle szklarskim, ceramicznym, metalurgii i przede wszystkim do wyrobu zaprawy murarskiej. Wapno znajduje także zastosowanie w przemyśle papierniczym oraz chemicznym do produkcji karbidu, sody i nawozów mineralnych.
źródło: