Kamienica przy ulicy Tuwima 30 powstała w latach 1911-14 dla rodziny Szereszewskich. Reprezentuje ona styl zmodernizowanego klasycyzmu, który chętnie był używany w tym czasie. Pięciokondygnacyjna budowla ma bardzo szeroką część centralną, wyznaczoną ryzalitem z dwukondygnacyjnym, trzyosiowym kolistym wykuszem. Dwuosiowe części boczne są niemal pozbawione dekoracji. Dekoracje skupiają się w środkowej partii budynku. Wykusz posiada trzy dekoracyjne fryzy, z których środkowy ma wyraźnie żartobliwy charakter. znajdują się tam putta dźwigające girlandę i usiłujące przytwierdzić ją do ściany budynku. W górnej części wykuszu możemy dojrzeć motywy dekoracyjne – kosze z owocami symbolizującymi dostatek i powodzenie. Ponad wykuszem znajduje się dużych rozmiarów okno termalne, a jeszcze wyżej dekoracja w postaci nagich postaci młodzieńców trzymających wieniec z liści laurowych. Po bokach wykuszu znajdują się dwa ryzality, przypominające wieże. W płycinach międzyokiennych mają dekoracje w formie tarczy herbowych, a nad oknami trzeciego piętra dekorację stiukową z klęczącymi nagimi młodzieńcami podtrzymującymi girlandy biegnące do centralnie umieszczonej tarczy herbowej.

Żródło: Michał Domińczak, Artur Zaguła "Typologia łódzkiej kamienicy" Wyd. UMŁ 2016