W 1886 r. Josef Wittig podjął budowę na wschodnim przedpolu fosy miejskiej tzw. koszar rzemieślniczych (Handwerker-Kaserne/Handwerkerhaus), ob. budynek mieszkalny pod adresem ul. J. Dąbrowskiego nr 45. Była to masywna 2-piętrowa budowla, częściowo podpiwniczona, z niskim poddaszem i 1-osiowym komunikacyjnym ryzalitem centralnym od południa. Elewacje licowano cegłą, a dekoracje zredukowano do skromnych gzymsów kordonowych względnie nieco bardziej bogato opracowanej partii mezzanina. Dyspozycja wnętrz budynku odzwierciedlała w pełni jego rzemieślnicze funkcje. W wykonanych tylko częściowo piwnicach ulokowano duży magazyn skóry, na parterze natomiast 2 izby szewców, 2 rusznikarzy i 2 magazyny naprawianej broni. Na piętrze Wittig umieścił z kolei 2 większe izby szewców, 2 mniejsze ze stanowiskami pracy dla siodlarzy, w końcu także izbę sypialną z 10 łóżkami dla żołnierzy. Drugie piętro pełniło wyłącznie funkcję wypoczynkową, a podzielono je na 4 pomieszczenia noclegowe: dla 10, 12 oraz 2 po 6 żołnierzy. W sumie zatem w koszarach rzemieślniczych Wittiga zakwaterowanie znaleźć mogło kolejnych 44 wojskowych, którzy w ciągu dnia dokonywali przeglądów i napraw broni, siodeł, uprzęży itp.

Po 1903 roku bydynek miał zostać rozbudowany, zaraz po tym, jak opuszczą go piechurzy, przeniesieni do

nowych koszar przy ob. ul. Racławickiej.

Równolegle z pracami budowlanymi w północno-zachodniej części ob. ul. J. Dąbrowskiego,

od sierpnia 1901 do września 1902 r. trwały też roboty na terenie dawnych koszar prywatnych Josefa Wittiga. Tutaj, zgodnie z planem, wzniesiono prostokątną i parterową wozownię artyleryjską dla 9 wozów amunicyjnych oraz 18 haubic, a także niewielki, ale efektowny warsztat rusznikarski ze ślusarnią i halą obrabiarek. Natomiast już później, a mianowicie w 1904 r., dokonano rozbudowy o przybudówkę od

południa i reorganizacji układu przestrzennego wnętrz starego budynku koszar Wittiga. Tym samym z dniem 1 października 1904 r.zakończono definitywnie wszystkie inwestycje budowlane w 2 zespołach koszarowych artylerzystów przy ówczesnej ul. Ogrodowej .



Za: Miron Urbaniak "Leszczyńskie koszary z lat 1901-1905 na planach budowlanych Archiwum Państwowego w Lesznie" 2012r.