 | Polska › woj. dolnośląskie › powiat karkonoski › Staniszów › Góra Grodna (506 m n.p.m) › Zamek myśliwski księcia Henryka |
10 maja 2020 , Zamek księcia Henryka na wzgórzu Grodna i zalew Sosnówka w tle. (Zgoda na publikację tylko dla Fotopolska.eu)
|
Na stronie od 2012 maj
13 lat 10 miesięcy 25 dni |
Na Grodnej górze wzniesiono ok. roku 1806 wieżę w formach neogotyckich, która była schronem myśliwskim i wieżą widokową. W roku 1842 obiekt przebudowano do kształtu obecnie widocznego. Forma neogotycka pałacu była w ówczesnych czasach niezwykłe modna, była wyrazem sentymentalnego upodobania do komponowania miejsc nastrojowych, pełnych poetyckiej symboliki. Powstanie wieży prawdopodobnie wynikało z zazdrości Henryka von Reuss w stosunku do rodowego zamku Chojnik Schaffgotschów.
Obiekt na planie kwadratu. Murowany z cegły i dużych nieregularnych bloków kamiennych. Bryła zwarta, masywna od strony północno-wschodniej okrągła wieża. W narożu północno-zachodnim narożniku ulokowano przyporę. Obiekt nakryty był dwuspadowym dachem. Ściany północna i południowa zwieńczone trójkątnymi szczytami z blankami. Na elewacjach otwory okienne o różnych rozmiarach i formach i zwieńczeniach: łukami odcinkowymi, Tudorów, w wieży otwory szczelinowe. Do wnętrza prowadziły schody znajdujące się po stronie zachodniej. Wnętrze składało się z dwóch pomieszczeń. Pomieszczenia przekryte były sklepieniami. Szyby zamku były malowane.
Obecnie zamek jest w ruinie. Zachowane są ściany obwodowe oraz wieża. Brak przekryć poziomych.
źródło :
Na wzgórzu Grodna (504 m n.p.m.), najwyższym wzniesieniu Wzgórz Łomnickich, księże Heinrich LXII von Reuss w 1806 r. rozpoczął wznoszenie zameczku myśliwskiego w postaci romantycznych ruiny. Prace trwały aż do 1842 r. Zameczek wyposażono w basztę, która służyła jako wieża widokowa. Nazwano go od imienia właściciela Heinrichsburg, Obok wieży była sala rycerska. W zameczku rezydował "kasztelan", który za napiwek udostępniał turystom możliwość wejścia na wieżę i podziwiania panoramy. W okresie międzywojennym zameczek opisywano już jako ruinę, ale ciągle dostępną. Dopiero po ostatniej wojnie budowla popadła w całkowitą ruinę, zerwane zostały schody, a zarośnięty szczyt utracił walory widokowe.