Obiekt charakteryzuje się dość zwartą, choć zróżnicowaną bryłą główną, ujętą addycyjnie niższymi przybudówkami. Charakterystycznym wyróżnikiem będącym cytatem z willi włoskich jest dość mocno wyładowany na fasadzie kolumnowy
portyk w którego tympanonie umieszczono żeliwną płytę z herbem rodziny von Seherr-Thoss. W elewacji ogrodowej wypracowano częściowo wysuniętą oś w formie płytkiego ryzalitu, przed którym nadbudowano mały taras.
Wnętrze stanowi najbardziej charakterystyczny element budowli ? poprzez brak poziomych podziałów powstała centralna sala w kształcie dwukondygnacyjnej rotundy z wolnostojącymi kolumnami na plintach, o jońskich głowicach.
Kolumny podtrzymują galerię z balustradą obiegającą salę na wysokości drugiej kondygnacji, tworząc obejście i łącznik z pomieszczeniami w bocznych dobudówkach. W ścianach narożnych, drugiej kondygnacji galerii wypracowano
nisze, które naprzemiennie spełniają funkcję sześciu otworów komunikacyjnych i sześciu drzwi pozornych. Komunikacja w pałacu odbywa się poprzez symetrycznie konstruowane, dwie główne klatki schodowe ujmujące w narożach
salę rotundową.

Źródło: