starsze
nowsze
1
1+
2-
2
2+
3-
3
3+
4-
4
4+
5-
5
5+
6-
6
oceń zdjęcie | skomentuj ocenę | 5 głosów | średnia głosów: 6

Polska woj. dolnośląskie Wrocław Dzielnica Pawłowice

5 października 1927 , Koperta wysłana z Sacrau do Pawelwitz.

Skomentuj zdjęcie
† ☻
+1 głosów:1
Wysłana do Breslau, o czym świadczy adres odbiorcy
2013-06-24 08:46:31 (12 lat temu)
kate16
Na stronie od 2005 wrzesień
20 lat 7 miesięcy 0 dni
Dodane: 20 czerwca 2009, godz. 19:45:37
Rozmiar: 850px x 671px
3 pobrania
3242 odsłony
6 średnia ocen
Poprzednie i następne zdjęcia kate16
Obiekty widoczne na zdjęciu
Dzielnica Pawłowice
więcej zdjęć (8)
Dawniej: Pavelwitz, od 1 II 1937 Wendelborn
Z dokumentu magistratu

Zarys rozwoju historyczno – przestrzennego Pawłowic.

Dawne nazwy: Villa Paulovici (1260), Paulow (1350), Paulowicz (1380) Pawelwitz, Wandelborn (1937).
Najstarsza wzmianka i lokacja wsi z 1266 r. Średniowieczna wieś rozpościerała się prawdopodobnie wzdłuż ulic: Daliowej, Starodębowej, i Pawłowickiej. W średniowieczu istniało w Pawłowicach grodzisko, którego ślady zachowały się do dziś na południowy zachód od zabudowań folwarcznych. W 1795 r. należała do klasztoru św. Wincentego we Wrocławiu. Po sekularyzacji (1810) Pawłowice przeszły na własność królewskiego Komisarza Sądowego Mensa i jego spadkobierców – równocześnie panów na Zakrzowie i Psim Polu. W latach 90–tych XIX w. posiadłość obejmuje Maria z von Kornów i Constantin von Schweinichen. Wzniesiony tu zostaje zespół pałacowo – parkowy (obecnie Zakład Doświadczalny Akademii Rolniczej) z oficyną pałacową, folwarkiem i domem ogrodnika. W latach 20–tych XX w. powstaje w Pawłowicach pod-miejskie osiedle willowe z podstawowymi usługami jak: szkoła, przedszkole, świetlica, sklep, kościół (Najświętszego Serca Pana Jezusa). W osiedlu znajduje się malowniczy staw, pełniący ongiś rolę kąpieliska. W latach 50–tych urządzono w Pawłowicach stadion.
XIX–wieczny zespół pałacowy z parkiem figuruje w Rejestrze Zabytków
Dzielnica Zakrzów
więcej zdjęć (26)
Dawniej: Sackrau
Kilka zdań z dokumentu magistratu.

. Zarys rozwoju historyczno – przestrzennego Zakrzowa.

Dawne nazwy: Zakrou (1253), Zacrou (1271), Zakrow (1302), Sackrau.
Zakrzów miał z całą pewnością dawny, jeszcze słowiański rodowód. Wchodził on razem z Psim Polem i Pawłowicami w skład dóbr książęcych, które zostały pozyskane przez klasztor św. Wincentego w XIII w. W 1279 r. opat udzielił zezwolenia na lokację na prawie niemieckim.
Podczas wojny trzydziestoletniej Zakrzów należał do miejscowości szczególnie silnie zniszczonych.
Już w 1731 r. w Zakrzowie warzono piwo. Folwark istniał we wsi od czasów średniowiecza. Wspomina się go m. in. pod koniec XVIII w.
W 1832 r. w Zakrzowie istniał stary, o średniowiecznym jeszcze rodowodzie młyn wodny. Ówczesny właściciel młyna, fabrykant papierniczy Hartmann zdecydował się zamienić go na młyn papierniczy. Stosunkowo szybko wprowadzono maszyny. W 1852 r. fabryka przeszła w ręce radnego miejskiego Korna i Bocka, obaj z Wrocławia. Powiększyli oni fabrykę w 1869 r. i zamontowali drugą maszynę papierniczą. Wybudowano wówczas również nieco domów dla robotników. W 1883 r. takich domów było 7.
Istotnym elementem rozwoju Zakrzowa było uruchomienie połączenia kolejowego z Psiego Pola do Brochocina Trzebnickiego. W 1845 r. w Zakrzowie było 40 domostw, browar, gorzelnia, młyn papierniczy, młyn wodny, kuźnia i folwark.

Towarzystwo Miłośników Wrocławia- Koło Przewodników "Rzepiór", Wrocław 2000 r.
Wykopaliska wskazują, że historia osiedla sięga co najmniej wieku III n.e. Potwierdzają one, iż osada leżała na bursztynowym szlaku (tzw. skarb zakrzowski).W czasie drugiej wojny światowej przy byłych zakładach Polar istniał obóz fabryczny.
Dokumenty
więcej zdjęć (109)