Kamienica manierystyczna z końca XVI w., przebudowana na spichrz, wnętrze przekształcone w XIX w. i połączone z kamienicą sąsiednią - barokową, pod nr 3.
Najcenniejszą wartością kamienicy jest jej manierystyczna fasada z rozbudowanym ozdobnym szczytem w typie północnoeuropejskim, charakterystycznym dla okresu świetności nowożytnego Torunia.
Niewielkie okna parteru i I piętra zdradzają funkcję spichlerną.