starsze
nowsze
oceń zdjęcie | skomentuj ocenę | 4 głosy | średnia głosów: 6
 | Polska › woj. kujawsko-pomorskie › Toruń › Stare Miasto › ul. Wielkie Garbary › Wielkie Garbary 7 |
24 maja 2020 , Kamienica przy ulicy Wielkie Garbary nr 7 widziana od tyłu - z wewnętrznego podwórka kamienicy położonej przy ul. Wielkie Garbary nr 5.
Skomentuj zdjęcie
|
Na stronie od 2013 listopad
12 lat 6 miesięcy 12 dni |
Dodane: 30 maja 2020, godz. 6:55:59
Autor zdjęcia: legion
Rozmiar: 1127px x 1500px
Licencja: CC-BY-SA 3.0 Aparat: Canon PowerShot SX510 HS
1 / 125sƒ / 5ISO 16016mm
0 pobrań 217 odsłon 6 średnia ocen
Poprzednie i następne zdjęcia legion
Obiekty widoczne na zdjęciu
Wielkie Garbary 7
więcej zdjęć (11)
Zabytek: 422 z 01.02.1983; A/974/1-3 z 14.01.2008
Zespół trzech kamienic, z których środkowa gotycka o niezmienionej fasadzie gotyckiej z profilowanymi łukami blend i portalu. Kamienica lewa - renesansowa, prawa - barokowa z klasycystyczną fasadą, na gotyckich piwnicach.
Żaden z tych domów nie zachował pierwotnej wysokości.
Mieścił się tu szpital, nazywany domem ubogich apostołów św.św. Piotra i Pawła, wzmiankowany po raz pierwszy w 1449 roku, będący drugim szpitalem nowomiejskim (>>>). W połowie XVII wieku, gdy Szwedzi zburzyli szpital Ducha św. (przy Kościele Ducha św. Benedyktynek), tutaj umieszczono szpital nazywany mieszczańskim. W XIX wieku wnętrze przekształcono wprowadzając kilka mniejszych pomieszczeń.
W budynku środkowym szczególnie cenna jest dobrze zachowana izba tylna parteru z drewnianymi ścianami, profilowanym stropem i polichromią ścienną; na piętrze zachowany jest mur boczny konstrukcji szkieletowej, z ozdobnym układem cegieł. Cały trakt tylny z więźbą dachową stanowią jedność konstrukcyjną, co jest jedynym takim przykładem w Toruniu.
Budynek renesansowy jest dobudowany do gotyckiego i od początku funkcjonują wspólnie. Renesansowe są też rzeźbione drzwi w budynku gotyckim (środkowym).
Gdy w końcu XIX wieku zbudowano nowy gmach szpitala przy ul. Przedzamcze, tutejsze budynki przeznaczono dla mieszkania dla pracowników szpitala.
W 1873 roku odbyło się tu uroczyste polskie zgromadzenie naukowe z okazji 400. rocznicy urodzin Mikołaja Kopernika, z udziałem przedstawicieli miast Rzeczypospolitej.
Od 1992 roku mieści się tu bank.
Źródło:
Żaden z tych domów nie zachował pierwotnej wysokości.
Mieścił się tu szpital, nazywany domem ubogich apostołów św.św. Piotra i Pawła, wzmiankowany po raz pierwszy w 1449 roku, będący drugim szpitalem nowomiejskim (>>>). W połowie XVII wieku, gdy Szwedzi zburzyli szpital Ducha św. (przy Kościele Ducha św. Benedyktynek), tutaj umieszczono szpital nazywany mieszczańskim. W XIX wieku wnętrze przekształcono wprowadzając kilka mniejszych pomieszczeń.
W budynku środkowym szczególnie cenna jest dobrze zachowana izba tylna parteru z drewnianymi ścianami, profilowanym stropem i polichromią ścienną; na piętrze zachowany jest mur boczny konstrukcji szkieletowej, z ozdobnym układem cegieł. Cały trakt tylny z więźbą dachową stanowią jedność konstrukcyjną, co jest jedynym takim przykładem w Toruniu.
Budynek renesansowy jest dobudowany do gotyckiego i od początku funkcjonują wspólnie. Renesansowe są też rzeźbione drzwi w budynku gotyckim (środkowym).
Gdy w końcu XIX wieku zbudowano nowy gmach szpitala przy ul. Przedzamcze, tutejsze budynki przeznaczono dla mieszkania dla pracowników szpitala.
W 1873 roku odbyło się tu uroczyste polskie zgromadzenie naukowe z okazji 400. rocznicy urodzin Mikołaja Kopernika, z udziałem przedstawicieli miast Rzeczypospolitej.
Od 1992 roku mieści się tu bank.
Źródło:
ul. Wielkie Garbary
więcej zdjęć (727)
Dawniej: Gerberstr, Gerbergasse
Przebieg ulicy Wielkie Garbary w formie łuku to ślad biegnącej tędy dawnej ważnej drogi z Torunia przez Lubicz do Dobrzynia nad Wisłą i dalej na Ruś. Drogą tą (nazywaną dobrzyńską) od XIII w. wiódł trakt handlowy z hanzeatyckiego Torunia do Włodzimierza Wołyńskiego i Kijowa.
Łukowy przebieg ul. Wielkie Garbary omijał w ten sposób dawną podmokłą dolinę i obniżenie terenu będące przedłużeniem na północny-zachód tzw. stawu komtura.
Droga dobrzyńska wiodła od niezachowanej do dziś staromiejskiej Bramy Wysokiej (zwanej w średniowieczu też Bramą Dobrzyńską), a po lokacji Nowego Miasta Torunia w 1264 r. weszła w skład układu urbanistycznego tego miasta i odwzorowała się jako jedna z nielicznych ulic o przebiegu odbiegającym od regularnej szachownicy. Przeciwny kraniec ulicy prowadził do niezachowanej Bramy Garbarskiej.
Nazwa ulicy pochodzi wprost od dominujących tu od średniowiecza (jeszcze przed lokacją Nowego Miasta Torunia) garbarzy, a konkretnie czerwonoskórników - jednego z najbogatszych obok sukienników i piwowarów cechów rzemieślniczych Nowego Miasta. Ich urządzenia garbarskie ulokowane były nad Strugą Toruńską (Bachą), płynącą w kierunku Wisły na zapleczach domów przy południowo-zachodniej pierzei ulicy.
Po połowie XVI w. przejściowo na kilkadziesiąt lat wschodni odcinek ulicy zaczęto nazywać Junckergasse (pol. Pańska) lub Młyńską, jako że prowadziła do młynów usytuowanych na górnym przedzamczu dawnego zamku krzyżackiego.
Od poł. XVI w. zauważa się mniejszą liczbę garbarzy przy tej ulicy na korzyść piwowarów i rzeźników. Garbarze z kolei od tego czasu liczniej zaczęli osiedlać się przy ulicy Paulerskiej, odtąd zwanej Małymi Garbarami.
Łukowy przebieg ul. Wielkie Garbary omijał w ten sposób dawną podmokłą dolinę i obniżenie terenu będące przedłużeniem na północny-zachód tzw. stawu komtura.
Droga dobrzyńska wiodła od niezachowanej do dziś staromiejskiej Bramy Wysokiej (zwanej w średniowieczu też Bramą Dobrzyńską), a po lokacji Nowego Miasta Torunia w 1264 r. weszła w skład układu urbanistycznego tego miasta i odwzorowała się jako jedna z nielicznych ulic o przebiegu odbiegającym od regularnej szachownicy. Przeciwny kraniec ulicy prowadził do niezachowanej Bramy Garbarskiej.
Nazwa ulicy pochodzi wprost od dominujących tu od średniowiecza (jeszcze przed lokacją Nowego Miasta Torunia) garbarzy, a konkretnie czerwonoskórników - jednego z najbogatszych obok sukienników i piwowarów cechów rzemieślniczych Nowego Miasta. Ich urządzenia garbarskie ulokowane były nad Strugą Toruńską (Bachą), płynącą w kierunku Wisły na zapleczach domów przy południowo-zachodniej pierzei ulicy.
Po połowie XVI w. przejściowo na kilkadziesiąt lat wschodni odcinek ulicy zaczęto nazywać Junckergasse (pol. Pańska) lub Młyńską, jako że prowadziła do młynów usytuowanych na górnym przedzamczu dawnego zamku krzyżackiego.
Od poł. XVI w. zauważa się mniejszą liczbę garbarzy przy tej ulicy na korzyść piwowarów i rzeźników. Garbarze z kolei od tego czasu liczniej zaczęli osiedlać się przy ulicy Paulerskiej, odtąd zwanej Małymi Garbarami.