1960 , Czasy świetności EMPiKu jako klubu inteligencji. Miejsce spotkań aktorów i wrocławskiego establishmentu. W tej kawiarni były stoliki, kawa, ciastka. Bywali tam ważni dla kultury ludzie, m.in. Grotowski (jak już dotarł z Opola), tworzyło się coś w rodzaju stolików. Jeden z nich prowadziła taka dziwna postać, Jan Dynowski, człowiek obdarzony wieloma talentami, a przede wszystkim niebywałą pamięcią.
W tamtym Empiku bywali ludzie kultury i nauki. Oczywiście był jeszcze Klub Dziennikarza i Klub Związków Twórczych, gdzie wchodziło się za legitymacją, ale tam raczej chodziło o to, by się napić. W Empiku prowadzona klasyczne dyskusje przy kawce. /K. Rudowski/