Niniejszy tekst jest fragmentem z dziennika działań bojowych 749. Pułku Piechoty za jego styczniową obecność w Boguszycach. W dniach jego przebywania w Boguszycach żołnierze sowieccy dopuścili się licznych zbrodni na ludności cywilnej. Na podstawie treści dziennika można dojść do wniosku, że żołnierze przeprowadzili pacyfikację wsi, za wiedzą i przyzwoleniem kadry dowódczej pułku. Przy lekturze dziennika trzeba mieć także świadomość, że w dokumentach sowieckich często operowano kłamstwami i niedomówieniami, celem przedstawienia swoich działań w bardziej korzystnym świetle. Dziennik podaje godziny według czasu moskiewskiego, aby uzyskać czas lokalny należy odjąć od nich dwie godziny.
27.I.45r. Rozkazy: Zgrupować siły w Groszowicach, sforsować rzekę Odrę, przejąć stanowiska od pododdziałów na linii obrony w rejonie Boguszyc. Nacierając z Boguszyc na południe, po przygotowaniu artyleryjskim zaatakować przeciwnika i prowadząc natarcie wyjść na linię rzeki „Proskau”, w ostateczności oczyścić od przeciwnika las. Działania: O godz. 16.00, 27.1.45r. pododdziały pułku zgrupowały się w Groszowicach. O godz. 20.00 rozpoczęto przejmowanie stanowisk obrony i bataliony wyszły na rubież przewidzianą do natarcia. Należy zaznaczyć, że Boguszyce, w momencie przejmowania stanowisk nie były w pełni oczyszczone od przeciwnika. W domach zachodniej części miejscowości znajdowali się Niemcy, którzy z okien i strychów prowadzili ogień do naszych żołnierzy. Pododdziały pułku od razu więc podjęły walkę o oczyszczenie zachodniej części Boguszyc. Do północy Boguszyce zostały oczyszczone od przeciwnika.
28.I.45r. Rozkaz: Od godziny 24.00 pułk, wsparty baterią ze 183. Samodzielnego Pułku Obrony Przeciwpancernej, ma przejść do obrony na odcinku Boguszyce – Źlinice, z zadaniem po prostu obrony zajmowanych pozycji. Działania: Przeciwnik, siłami do batalionu piechoty, przy wsparciu czterech czołgów, atakował zachodnią część Boguszyc, przenikając niewielkimi grupami do południowej części Boguszyc, zmierzając do punktu dowodzenia pułku. Po pięciogodzinnej walce przeciwnikowi udało się zająć trochę domów w zachodniej i południowej części Boguszyc. Wywiązały się walki uliczne, w których wzięły udział pododdziały specjalne oraz oficerowie sztabu pułku. W ich wyniku, działając wraz z 3. batalionem / będącym w rezerwie we wschodniej części Boguszyc / przeciwnik został wyparty z miejscowości. W walce pułk stracił do 100 zabitych i rannych. Poległ dowódca 1. batalionu, kapitan Żurawlew. Przeciwnik stracił do 150 żołnierzy. W walkach ulicznych w Boguszycach wzięła udział część miejscowej ludności – Niemcy, którzy z pistoletów maszynowych ostrzeliwali naszych żołnierzy, oraz rzucali w ich kierunku granaty. W ciągu dnia 28.I.45r. pododdziały pułku prowadziły walkę o oczyszczenie od przeciwnika Boguszyc i Źlinic, co zakończono o godz. 17.00. O godz. 24.00 pododdziały pułku zajęły obronę na linii Boguszyce – Źlinice.
29.I.45r. Rozkazy: Jak wcześniej Działania: Pułk zajmował tą samą linię obrony. Skład osobowy wzmacniał pozycje obronne i prowadził obserwacje przeciwnika, który aktywnych działań przed liniami obrony pułku nie prowadził
30.I.45r. Rozkazy: Zdać pozycje obronne dowódcy 657. Pułku Strzeleckiego, podążać marszrutą Pechotta, Grotowice, Malina, Grudzice, Opole i zgrupować siły w Zakrzowie, luzując siły 15. Dywizji Strzeleckiej Gwardii. Pozostawać w gotowości do natarcia. Działania: Pododdziały pułki zajmowały tą samą pozycję obrony jak wcześniej. Przeciwnik aktywnych działań w ciągu dnia nie przejawiał. Pododdziały pułku / bez 2. batalionu, który wciąż zapewniał obronę w poprzednim rejonie/ rozpoczęły marsz i o godz. 06.00, 31.I.45r. ześrodkowały siły w rejonie Zakrzowa.
