 | Polska › woj. mazowieckie › Warszawa › Komunikacja miejska w Warszawie › Warszawskie metro › M2 - II linia metra › M2 stacja metra Centrum Nauki Kopernik |
12 czerwca 2020 , Warszawa Powiśle. Wejście nr 3 do stacji metra Centrum Nauki Kopernik.
Wacław Grabkowski
+2 głosów:2  Ale brzydactwo. 2020-06-19 11:07:03 (5 lat temu)
|
|
Na stronie od 2019 kwiecień
7 lat 0 miesięcy 9 dni |
 |
stacje metra
|
Stacja jest ostatnim przystankiem po lewej stronie Wisły. Stacją poprzednią jest Nowy Świat-Uniwersytet, do której prowadzą najdłuższe i najbardziej strome tunele na całym centralnym odcinku II linii metra – tunel południowy ma długość 951 m i największe pochylenie wynoszące 3,814%, natomiast tunel północny ma długość 947 m i największe pochylenie wynoszące 2,99%. Stacją następną natomiast jest Stadion Narodowy i prowadzą do niej dwa tunele o długości około 870 m, z czego około 600 m przebiega na głębokości 8 m poniżej dna Wisły. Odległości między osiami stacji wynoszą 1091 m do stacji poprzedniej i 1163 m do stacji następnej, co jest największą odległością międzystacyjną na centralnym odcinku linii M2.
Na głowicę zachodnią prowadzą dwa wejścia zlokalizowane na północno-zachodnim i południowo-zachodnim narożniku skrzyżowania ulic Tamka i Wybrzeże Kościuszkowskie oraz dwie windy, natomiast na głowicy wschodniej, przy pomniku Syrenki, zlokalizowane jest jedno wejście i jedna winda. Tylko jedno z nich zostało oszklone, zadaszenia dwóch pozostałych zostały usunięte z projektu pod koniec 2010 na żądanie konserwatora zabytków. Kolorem przewodnim stacji jest błękit, w którym utrzymane jest szklane wejście w kształcie motyla, sufit podwieszony nad peronem oraz ściany zatorowe ozdobione grafikami autorstwa Wojciecha Fangora. Peron przystanku o długości 120 m i szerokości 11 m na odcinku przebiegającym pod tunelem Wisłostrady składa się z trzech równoległych i połączonych ze sobą zaokrąglonych tuneli. We fragmencie tym zamiast kolumn kielichowych znajdują się otwory wykute w przestrzeni pomiędzy wcześniej drążonymi tunelami. Szyby schodów ruchomych łączących antresole z peronem tworzą półokrągłe szklane tunele z nieregularnie rozmieszczonymi punktami świetlnymi. Na stacji znajdują się najdłuższe schody ruchome w Polsce, które mają ponad 40 m długości i pozwalają na pokonanie różnicy poziomów wynoszącej 17 m. Ponadto nad zachodnim szybem znajduje się świetlik wpuszczający światło naturalne na peron. Analogiczna konstrukcja miała znajdować się na głowicy wschodniej, jednak we wrześniu 2010 została ona usunięta z projektu ze względu na lokalizację na terenie bezpośredniego zagrożenia powodzią.
Wyznaczony przebieg drugiej linii metra, planowany przez władze architektoniczne Warszawy, zakłada poprowadzenie trasy z zachodniej części miasta, z Mor, na praską stronę Wisły i zakończenie linii w jej północnej części na osiedlu Bródno, a w południowej na Gocławiu. Odgałęzienie południowego odcinka miałoby być zlokalizowane w okolicy stacji Stadion. Dla linii metra powstać mają dwie stacje techniczno-postojowe Mory i Kozia Górka. Długość całej II linii metra wynosić ma około 31 km. Budowa podzielona jest na kilka odcinków:
- odcinek A (stacje: Szwedzka, Targówek I, Targówek II, Zacisze, Kondratowicza, Bródno);
- odcinek B (stacje: Dworzec Wschodni, Mińska, Rondo Wiatraczna, Ostrobramska, Fieldorfa, Gocław);
- odcinek C (stacje: Rondo Daszyńskiego, Rondo ONZ, Świętokrzyska, Nowy Świat, Powiśle, Stadion, Dworzec Wileński) - ten odcinek o długości ok. 6 kilometrów jest budowany w pierwszej kolejności;
- odcinek D (stacje: Połczyńska, Chrzanów, Lazurowa, Powstańców Śląskich, Wola Park, Księcia Janusza, Moczydło, Wolska);
Źródło:
Metro warszawskie to stosunkowo młody system kolei podziemnej. Pierwszą uchwałę o jego budowie podjęto już w 1925 roku. Po przerwie spowodowanej II wojną światową prace nad budową głębokiego metra rozpoczęły się na początku lat 50. od strony Pragi, jednak w 1957 r. zostały definitywnie przerwane. Prace projektowe nad dzisiejszym metrem trwały od połowy lat 70. W 1982 roku Rada Ministrów zadecydowała o budowie pierwszej linii metra w Warszawie. 15 kwietnia 1983 wbito w ziemię pierwszy pal stalowy na budowie tunelu na Ursynowie. Tę datę uważa się za moment rozpoczęcia budowy metra.
Obecnie Metro Warszawskie składa się z jednej linii przebiegającej przez dzielnice Ursynów (pierwsza stacja na os. Kabaty), Mokotów, Śródmieście, Żoliborz i Bielany (ostatnia stacja Młociny przy Hucie) (23,1 km, 21 stacji). Linia ta łączy południowe i północne dzielnice lewobrzeżnej Warszawy z centrum miasta. Czas przejazdu całej linii (od Kabat do Młocin) wynosi 38 minut 20 sekund. Pociągi kursują codziennie między 5.00 a północą, co kilka minut, w weekendy zaś do 3.00 rano. Z metra korzysta dziennie ok. 500 tysięcy pasażerów. Metro Warszawskie zatrudnia ok. 1500 osób.
Po 25 latach budowy, 25 października 2008, zakończono budowę pierwszej linii warszawskiego metra, oddając w tym dniu do użytku trzy ostatnie stacje (Stare Bielany, Wawrzyszew i Młociny). Zatem w ciągu 25 lat zbudowane zostały 22 stacje (razem ze stacją techniczno-postojową Kabaty). Pierwsza linia ma w najbliższej przyszłości (2010/11) zostać uzupełniona w Śródmieściu o dwie dodatkowe stacje Plac Konstytucji i Muranów. Więcej historii:
Źródło: wikipedia ( ).