starsze
nowsze
oceń zdjęcie | skomentuj ocenę | 6 głosów | średnia głosów: 6
 | Polska › woj. kujawsko-pomorskie › Toruń › Stare Miasto › ul. Rabiańska › Rabiańska 6 |
14 czerwca 2020 , Kamienica przy ulicy Rabiańskiej nr 6.
Skomentuj zdjęcie
|
Na stronie od 2013 listopad
12 lat 7 miesięcy 7 dni |
Dodane: 19 czerwca 2020, godz. 10:10:15
Autor zdjęcia: legion
Rozmiar: 956px x 1500px
Licencja: CC-BY-SA 3.0 Aparat: Canon PowerShot SX510 HS
1 / 640sƒ / 4.5ISO 1007mm
1 pobranie 234 odsłony 6 średnia ocen
Poprzednie i następne zdjęcia legion
Obiekty widoczne na zdjęciu
Rabiańska 6
więcej zdjęć (7)
Kamienica na zrębie gotyckim, przebudowana ok. 1625 r., z tego czasu pochodzi fasada frontowa z bogatym manierystycznym szczytem okuciowo-ogonowym, charakterystycznym dla renesansowych i manierystycznych kamienic toruńskich w typie niderlandzkim.
W XIX w. budynek był użytkowany jako spichrz, następnie adaptowany na mieszkania.
W 1970 r. przeprowadzono kapitalny remont, przywrócono wysoką sień, uporządkowano elewację frontową. Kamienica jest własnością Pracowni Konserwacji Zabytków (PKZ).
Wewnątrz, w stropie w wysokiej sieni znajdują się renesansowe (2. poł. XVI w.) polichromowane belki stropowe.
Belki stropowe wmontowane w wysokiej sieni nie pochodzą z tej kamienicy. Są one przeniesione z remontowanego w 1970 r. budynku przy ul. Szerokiej 30, gdzie na parterze i na I piętrze odkryto polichromowane stropy. Belki pochodzą z traktu frontowego parteru tej kamienicy. Były tam także wsuwki, które wymontowano i przewieziono do bazy PKZ, gdzie niestety uległy całkowitemu zniszczeniu. Taki sam los doczekał strop z I piętra. Zabytki zachowane przez stulecia zostały bezmyślnie i bezpowrotnie zniszczone "pod okiem" konserwatorów w czasach PRL-u.
Zachowane belki są bogato profilowane i mają spływy ostrołukowate. Jest ich w sumie 6 o długości 9,5 m każda.
W XIX w. budynek był użytkowany jako spichrz, następnie adaptowany na mieszkania.
W 1970 r. przeprowadzono kapitalny remont, przywrócono wysoką sień, uporządkowano elewację frontową. Kamienica jest własnością Pracowni Konserwacji Zabytków (PKZ).
Wewnątrz, w stropie w wysokiej sieni znajdują się renesansowe (2. poł. XVI w.) polichromowane belki stropowe.
Belki stropowe wmontowane w wysokiej sieni nie pochodzą z tej kamienicy. Są one przeniesione z remontowanego w 1970 r. budynku przy ul. Szerokiej 30, gdzie na parterze i na I piętrze odkryto polichromowane stropy. Belki pochodzą z traktu frontowego parteru tej kamienicy. Były tam także wsuwki, które wymontowano i przewieziono do bazy PKZ, gdzie niestety uległy całkowitemu zniszczeniu. Taki sam los doczekał strop z I piętra. Zabytki zachowane przez stulecia zostały bezmyślnie i bezpowrotnie zniszczone "pod okiem" konserwatorów w czasach PRL-u.
Zachowane belki są bogato profilowane i mają spływy ostrołukowate. Jest ich w sumie 6 o długości 9,5 m każda.
ul. Rabiańska
więcej zdjęć (165)
Dawniej: Araberstr, Rabiansgasse
ULICA RABIAŃSKA
Pierwotnie nazwa ta odnosiła się tylko do jej części ograniczonej ulicami Żeglarska i Ducha Świętego. Natomiast krótki odcinek zachodni od ul. Piekary nazywano w XIV w. ulicą Małą, później także Poprzeczną, Ciasną, Małymi Piekarami, Ciemną i wreszcie Panieńską. Ostatnie określenie utrzymało się niemal do końca XIX w. Początkowo w zabudowie ulicy przeważały spichlerze i magazyny, które dopiero od schyłku ubiegłego stulecia zamieniano na mieszkania.
Najmniejszym budynkiem na tej ulicy jest Dom Filatelisty (nr 1), w którym od 1986 r. mieści się toruński Oddział Polskiego Związku Filatelistów. Nawiązuje on do tradycji tego miejsca, gdzie od XVII aż do początków XIX w. funkcjonowała stacja pocztowa, tzw. posthalternia, przy której zatrzymywały się dyliżansy z pocztą i podróżnymi. Przed wejściem ustawiono na kolumnie rzeźbę głowy poczmistrza królewskiego Jakuba Kazimierza Rubinkowskiego (1668-1749), zamieszkującego pobliską kamienicę przy ul. Żeglarskiej nr 11.
Obok Domu Filatelisty stoją dwa małe barokowe spichlerze (nr 3), przekształcone obecnie na mieszkania. Z tego samego okresu pochodzi siedemnastowieczny spichlerz (nr 19), w którym ulokowano magazyny oraz Pracownie Muzeum Etnograficznego. Nieco starszy, z pierwszej połowy XVII w., i większy rozmiarami jest dawny renesansowy spichlerz (nr 6) oraz wspomniany już narożny spichlerz (nr 23, ale opatrzony również adresem ul. Piekary 2). Pierwszy z nich, ze szczytem zdobionym ornamentem okuciowym, przebudowany został na mieszkania, a dziś zajmowany jest przez Pracownię Konserwacji Dzieł Sztuki Pracowni Konserwacji Zabytków.
Obok wznosi się okazała budowla (nr 8) z bogato rozczłonkowaną fasadą. W XV w. był to spichlerz, ale w XIX w. zamieniony został na mieszkania i zaadaptowany obecnie na Pracownię Astrofizyki PAN.
Gotycki rodowód posiadają także dwa spichlerze z XIV w. (opatrzone łącznie numerem 27), które w końcu XIX w. podwyższono o jedno piętro i połączono wspólnym dachem.
Funkcję spichlerza pełniła też niegdyś piętrowa kamieniczka (nr 24) z połowy XVI wieku. Mieści się w niej obecnie Pracownia Witrażownictwa Pracowni Konserwacji Zabytków.
Pierwotnie nazwa ta odnosiła się tylko do jej części ograniczonej ulicami Żeglarska i Ducha Świętego. Natomiast krótki odcinek zachodni od ul. Piekary nazywano w XIV w. ulicą Małą, później także Poprzeczną, Ciasną, Małymi Piekarami, Ciemną i wreszcie Panieńską. Ostatnie określenie utrzymało się niemal do końca XIX w. Początkowo w zabudowie ulicy przeważały spichlerze i magazyny, które dopiero od schyłku ubiegłego stulecia zamieniano na mieszkania.
Najmniejszym budynkiem na tej ulicy jest Dom Filatelisty (nr 1), w którym od 1986 r. mieści się toruński Oddział Polskiego Związku Filatelistów. Nawiązuje on do tradycji tego miejsca, gdzie od XVII aż do początków XIX w. funkcjonowała stacja pocztowa, tzw. posthalternia, przy której zatrzymywały się dyliżansy z pocztą i podróżnymi. Przed wejściem ustawiono na kolumnie rzeźbę głowy poczmistrza królewskiego Jakuba Kazimierza Rubinkowskiego (1668-1749), zamieszkującego pobliską kamienicę przy ul. Żeglarskiej nr 11.
Obok Domu Filatelisty stoją dwa małe barokowe spichlerze (nr 3), przekształcone obecnie na mieszkania. Z tego samego okresu pochodzi siedemnastowieczny spichlerz (nr 19), w którym ulokowano magazyny oraz Pracownie Muzeum Etnograficznego. Nieco starszy, z pierwszej połowy XVII w., i większy rozmiarami jest dawny renesansowy spichlerz (nr 6) oraz wspomniany już narożny spichlerz (nr 23, ale opatrzony również adresem ul. Piekary 2). Pierwszy z nich, ze szczytem zdobionym ornamentem okuciowym, przebudowany został na mieszkania, a dziś zajmowany jest przez Pracownię Konserwacji Dzieł Sztuki Pracowni Konserwacji Zabytków.
Obok wznosi się okazała budowla (nr 8) z bogato rozczłonkowaną fasadą. W XV w. był to spichlerz, ale w XIX w. zamieniony został na mieszkania i zaadaptowany obecnie na Pracownię Astrofizyki PAN.
Gotycki rodowód posiadają także dwa spichlerze z XIV w. (opatrzone łącznie numerem 27), które w końcu XIX w. podwyższono o jedno piętro i połączono wspólnym dachem.
Funkcję spichlerza pełniła też niegdyś piętrowa kamieniczka (nr 24) z połowy XVI wieku. Mieści się w niej obecnie Pracownia Witrażownictwa Pracowni Konserwacji Zabytków.