Pierwszy, drewniany kościół w Tulcach stanął już około roku 1140 z fundacji Piotra Własta Dunina. Pierwszą świątynię murowaną, późnoromańską wybudowano w I połowie XIII w. Przebudowano go na przełomie XV i XVI w. z fundacji Łukasza Górki. Kolejna przebudowa miała miejsce w 1784 r., kiedy dobudowano wieżę i przedłużono nawę. W czasie II wojny światowej był to jedyny kościół katolicki w powiecie średzkim dostępny dla Polaków.
Wyposażenie kościoła pochodzi z różnych epok. W ołtarzu głównym znajduje się łaskami słynąca figura Najświętszej Maryi Panny z Dzieciątkiem Jezus. Została ona wykonana około 1500 r. z drewna lipowego przez nieznanego artystę z warsztatu wielkopolskiego. Nawiązuje do tzw. typu Pięknych Madonn. Ze względu na pożar, który w XVIII w. strawił parafialne archiwum nie można precyzyjnie określić początku kultu maryjnego w Tulcach. Najwcześniejsza informacja pochodzi z wizytacji kanonicznej z 1639 r., gdzie zanotowano, że figura jest cudowna i zdobią ją liczne wota. W okresie wojen szwedzkich, po obronie Częstochowy i ślubach Jana Kazimierza nastąpiło znaczne ożywienie kultu, z tego też okresu pochodzą trzy sukienki oraz korony. Zostały one skradzione w 1938 r. , a rok później nałożono nowe korony ufundowane przez parafian. W okresie II wojny światowej w obawie przed zniszczeniem figura została ukryta, by po wyzwoleniu powrócić na swoje miejsce. W 1979 r. za przyzwoleniem Stolicy Apostolskiej dokonano koronacji figury koronami papieskimi.
W ołtarzach bocznych znajdują się obrazy Matki Boskiej Pocieszenia w ozdobnej sukience oraz po przeciwnej stronie obraz św. Izydora.
Warto również zwrócić uwagę na późnogotycką, piaskowcową kropielnicę z przełomu XV i XVIw. Oraz na rzeźbę Chrystusa w cierniowej koronie z połowy XVII w.

Za: