Stodółka z Kobielic, z roku 1811. Zbudowana na bazie prostokąta, nietypowo, jak dla pszczyńskiej wsi, gdzie przeważała zabudowa wieloboczna. Stodoła posadowiona na czterech głazach w narożnikach budowli. Dach w konstrukcji krokwiowo-jętkowej, czterospadowy, nryty gontem. Wnętrze stodółki dostępne dzięki dwu bramom dwuskrzydłowym, usytuowanych w przeciwnych ścianach budynku. Wewnątrz stodółki, na środkowym klepisku i dwu sąsiekach, obecnie wystawa narzędzu zwiazanych procesem przeróbki ziarna na mąkę i dalej chleb.

Powstały w 1975 Skansen Zagroda Wsi Pszczyńskiej, zajmuje obecnie obszar ok 2 ha, zalesionego fragmentu części starego parku pszczyńskiego, nazywanego Parkiem Dworcowym. Skansen powstał staraniem Towarzystwa Miłośników Ziemi Pszczyńskiej. Powstanie skansenu zbiegło się niejako z zmianą dziejową na wsi pszczyńskiej. Coraz więcej starych drewnianych zabudowań na wsi, było likwidowanych, i zastępowanych nowymi murowanymi budynkami. Obecnie na wsiach wokół Pszczyny, pozostały jedynie drewniane kościółki. Skansen stanowi więc jedyne miejsce, gdzie można zobaczyć jak wyglądały niegdyś tutejsze wsie. Na terenie Skansenu oglądać można niemal cały zakres budownictwa wiejskiego z okresu XVIII-XIX w. Wszystkie zabudowania skansenu stanowią oryginalne budynki, przeniesione w to miejsce z okolicznych wsi. Poszczególne elementy budynków zostały szczegółowo ponumerowane i opisane, następnie budynki zostały rozebrane i przewiezione do Parku Dworcowego, gdzie zostały zmontowane. Na terenie skansenu oglądać można m. in. szopę na siano z Frydka, w której obecnie została umieszczona kasa biletowa do skansenu, prostokątna stodółka z Kobielic z 1811 r., masztalnia (czyli 'garaż' na wozy konne i uprzęż) z Wisły Wielkiej z 1799 r., XIX w. wozownia z Miedźnej, dworski spichlerz z 1784 r. pochodzący z Czechowic, wielką XVIII w. stodołę z Kryr w kształcie ośmioboku, pochodzącą z Łąki studnię krytą dachem, czynną cały czas drewnianą pasiekę, zabudowania kuźni z Goczałkowic z XIX w., jest także chałupa z Grzawy z 1831 r.