Państwowa Szkoła Górnicza w Wieliczce jest Szkołą średnią techniczną, a celem jej jest wykształcenie techników górniczych, t. j. sztygarów dla kopalń i wszystkich zakładów górniczych. Szkoła istnieje od roku 1861r. Początkowo nauka prowadzona była równocześnie w języku niemieckim i polskim , od roku 1870 zaś wyłącznie w języku polskim. Do roku 1925 Szkoła była częścią składową tutejszego Zarządu salinarnego, a od września 1925 r. podlega Szkoła bezpośrednio Ministerstwu Przemysłu i Handlu jako najwyższej Władzy górniczej, pozostając w stałym kontakcie z władzami górniczemi. Ostatnia reorganizacja Szkoły przeprowadzo ną została w latach 1925 -1928. Nauka w Szkole trwa 3 lata po 10 miesięcy. W miesiącach wakacyjnych, t. j. łipcu i sierpniu, o dbywają uczniowie obowiązkową praktykę kopalnianą. Po ukończeniu Szkoły z wynikiem dodatnim składają uczniowie egzamin państwowy przed komisją, w skład k tórej w chodzą przedstawiciele Wyższych Urzędów górniczych w Krakowie, Katowicach i Warszawie. Szkoła pozostaje w stałym kontakcie z władami górniczemi, które informują o najnowszych urządzeniach w Zakładach górniczych i wszelkich zarządzeniach policyjno-górniczych, wydawanych dla kopalń, także naukę w Szkole uzupełnia się w miarę postępu techniki górniczej. Władze górnicze ułatwiają Szkole naszej w otrzymywaniu praktyk w akacyjnych, jak również podczas roku szkolnego pomocne są w wycieczkach naukowych po kopalniach całego zagłębia górniczego.
Warunkiem przyjęcia do Szkoły jest oprócz ukończenia 7 klas. szkoły powszechnej i złożenie egzaminu wstępnego, wykazanie się najmniej dwuletnią praktyką w zawodzie górniczym w charakterze robotnika, i ukończenie 18 roku życia. Szkołę pod względem administracyjnym i pedagogicznym prowadzi dyrektor, który musi być inżynierem górniczym i mieć praktykę zawodową, administracyjną i pedagogiczną. Przedmioty techniczne wykładają inżynierowie fachowcy, mający za sobą również praktykę zawodową. Przedmioty ogólnokształcące wykładają profesorowie gimnazjalni. Przy wykładach posługujemy się aparatem projekcyjnym , epidjaskopem , rysunkami i modelami, dla pogłębienia zaś wiedzy fachowej urządza się wycieczki po kopalniach i zakładach mechanicznych. Również odbywamy wycieczki krajoznawcze, zwiedzamy muzea i pamiątki narodowe i t.p. Koszty wycieczek ponosi wcałości Szkoła. Wielką wagę kładziemy na naukę rysunków , które dla technika górniczego są nadzwyczaj ważne.
Wychowankowie pozamiejscowi muszą mieszkać w bursie, prowadzonej przez Dyrekcję Szkoły i Zarządu Bratniej Pomocy. Nad zdrowotnością Zakładu czuwa lekarz szkolny. Do obowiązków jego należy oprócz prowadzenia nauki „ Pierwsza pomoc w nagłych wypadkach i higiena ” periodyczne badanie stanu zdrowia uczniów i opieka lekarska nad chorymi uczniami. Uczniowie w razie choroby otrzymują bezpłatne lekarswa, jako też pomoc dentystyczną. Uczniom, uczęszczającym do szkoły, nie wolno mieć bezwarunkowo zajęć prywatnych . W czasie od roku 1861 do 1911 ukończyło Szkołę tutejszą 320 wychowanków , zaś od grudnia 1918r. do czerwca 1932 r.169 wychowanków .
Źródło Śląska Biblioteka Cyfrowa Jednodniówka na uroczystość 25-lecia Polskiej Szkoły Górniczej w Dąbrowie odbytej w Katowicach w dniu 7 i 8-go grudnia 1932 roku
