Pałac neorenesansowy wzniesiony z wykorzystaniem murów starszego obiektu. Główna bryła budynku parterowa, założona na planie prostokąta, podpiwniczona z użytkowym poddaszem, nakryta wysokim, dwuspadowym dachem z lukarnami. Elewacja frontowa zakomponowana symetrycznie dziewięcioosiowa z dostawionym poprzecznie krótkim lecz wysokim skrzydłem wschodnim. Dziewięć osi rozdzielono na równe trzy części, w tym w centralnej części w osi środkowej umieszczono, podkreślone portalem, wejście główne. Ów portal to boniowane pilastry podtrzymujące klasyczny trójkątny tympanon. Na wysokości połaci dachowej centralną trzyosiową cześć zwieńczono wysmukłym szczytem sięgającym kalenicy. Od strony wschodniej, do elewacji bocznej dostawiono poprzecznie wysokie skrzydło, ustawione szczytem od strony fasady. Płaszczyzny trójkątnych szczytów zostały podzielone za pomocą wydatnych gzymsów zakończonych na krawędziach charakterystycznymi wypustkami, zaś wszystkie szczyty zwieńczono metalowymi sterczynami. Elewacje udekorowano boniami.

Źródło: