starsze
nowsze
oceń zdjęcie | skomentuj ocenę | 5 głosów | średnia głosów: 6
 | Polska › woj. dolnośląskie › powiat ząbkowicki › Sieroszów › Pałac opatów henrykowskich |
30 czerwca 2020 , Rezydencja wzniesiona przez opata Tobiasza Ackermanna w stylu barokowym w latach 1703-1710, przebudowywana w 1830 i 1880. Po wojnie obiekt upadający aż do postaci ruiny. Od kilku lat trwają prace remontowe i pałac ma szanse na drugie życie. Widok na elewację północną przez kratę bramy głównej.
Skomentuj zdjęcie
|
Na stronie od 2011 styczeń
15 lat 4 miesiące 14 dni |
Dodane: 13 lipca 2020, godz. 14:11:48
Autor zdjęcia: ZPKSoft
Rozmiar: 1800px x 1200px
Licencja: CC-BY-NC-ND 4.0 Aparat: X-M1
1 / 320sƒ / 5ISO 20018mm
0 pobrań 154 odsłony 6 średnia ocen
Poprzednie i następne zdjęcia ZPKSoft
Obiekty widoczne na zdjęciu
Pałac opatów henrykowskich
więcej zdjęć (21)
Atrakcja turystyczna
Zbudowano: 1703-1710
Dawniej: Schloss
Zabytek: 1862 z 11.10.1966; 847/Wł z 18.09.1981; A/4693/1862 z 13.12.2010
Pałac powstał w latach 1703-1710. Był letnią rezydencją cysterskiego opata Tobiasza Ackermanna i przede wszystkim siedzibą zarządu dóbr klasztornych w tym rejonie. Został wzniesiony jako letnia rezydencja w stylu barokowym na planie prostokąta. Był to budynek dwukondygnacyjny murowany z cegły.
Budynek w swojej historii był kilkukrotnie przebudowywany. Ostatnimi właścicielami obiektu przed wojną byli Walpurga Dittrich i jej mąż doktor medycyny Alfred Schnabel. Po II wojnie światowej obiekt był użytkowany jako PGR. Zaniedbany popadł w ruinę.
Budynek murowany z cegły, potynkowany, założony na planie prostokąta, dwukondygnacyjny, nakryty był niezachowanym dachem czterospadowym z powiekami. Fasada (elewacja południowa) dziewięcioosiowa, z głównym wejściem poprzedzonym portykiem filarowym podtrzymującym taras. Elewacja północna (fasada przed przebudową) również dziewięcioosiowa, z resztkami barokowego portalu, ponad którym znajdował się kartusz herbowy opata Ackermanna z 1710 roku. Zrujnowany budynek zachował część architektonicznych detali: obramowania otworów okiennych, fragmenty boniowania przyziemia i pilastry dzielące elewacje na wysokości drugiej kondygnacji. Układ wnętrz częściowo dwu-, częściowo trzytraktowy, niektóre pomieszczenia w przyziemiu nakrywają sklepienia kolebkowe i nieckowe z lunetami.
Do pałacu przylega niewielki park krajobrazowy, w nim zachowana figura św. Jana Nepomucena. Na teren parku prowadzi ozdobna brama z przerwanym naczółkiem. [1]
Obecnie trwa jego remont.
Rezydencja wzniesiona w stylu barokowym w latach 1703-1710, przebudowywana w 1830 i 1880 roku przez rodziną Dittrich. Budynek murowany z cegły, potynkowany, założony na planie prostokąta, dwukondygnacyjny, nakryty był niezachowanym dachem czterospadowym z powiekami. Fasada (elewacja południowa) dziewięcioosiowa, z głównym wejściem poprzedzonym portykiem filarowym podtrzymującym taras. Elewacja północna (fasada przed przebudową) również dziewięcioosiowa, z resztkami barokowego portalu, ponad którym znajdował się kartusz herbowy opata Ackermanna z 1710 roku. Zrujnowany budynek zachował część architektonicznych detali: obramowania otworów okiennych, fragmenty boniowania przyziemia i pilastry dzielące elewacje na wysokości drugiej kondygnacji. Układ wnętrz częściowo dwu-, częściowo trzytraktowy, niektóre pomieszczenia w przyziemiu nakrywają sklepienia kolebkowe i nieckowe z lunetami.
Więcej szczegółów i zdjęć można znaleźć na portalu społecznościowym pod linkiem: Pałac w Sieroszowie. [2]
za : 1.
2.
Budynek w swojej historii był kilkukrotnie przebudowywany. Ostatnimi właścicielami obiektu przed wojną byli Walpurga Dittrich i jej mąż doktor medycyny Alfred Schnabel. Po II wojnie światowej obiekt był użytkowany jako PGR. Zaniedbany popadł w ruinę.
Budynek murowany z cegły, potynkowany, założony na planie prostokąta, dwukondygnacyjny, nakryty był niezachowanym dachem czterospadowym z powiekami. Fasada (elewacja południowa) dziewięcioosiowa, z głównym wejściem poprzedzonym portykiem filarowym podtrzymującym taras. Elewacja północna (fasada przed przebudową) również dziewięcioosiowa, z resztkami barokowego portalu, ponad którym znajdował się kartusz herbowy opata Ackermanna z 1710 roku. Zrujnowany budynek zachował część architektonicznych detali: obramowania otworów okiennych, fragmenty boniowania przyziemia i pilastry dzielące elewacje na wysokości drugiej kondygnacji. Układ wnętrz częściowo dwu-, częściowo trzytraktowy, niektóre pomieszczenia w przyziemiu nakrywają sklepienia kolebkowe i nieckowe z lunetami.
Do pałacu przylega niewielki park krajobrazowy, w nim zachowana figura św. Jana Nepomucena. Na teren parku prowadzi ozdobna brama z przerwanym naczółkiem. [1]
Obecnie trwa jego remont.
Rezydencja wzniesiona w stylu barokowym w latach 1703-1710, przebudowywana w 1830 i 1880 roku przez rodziną Dittrich. Budynek murowany z cegły, potynkowany, założony na planie prostokąta, dwukondygnacyjny, nakryty był niezachowanym dachem czterospadowym z powiekami. Fasada (elewacja południowa) dziewięcioosiowa, z głównym wejściem poprzedzonym portykiem filarowym podtrzymującym taras. Elewacja północna (fasada przed przebudową) również dziewięcioosiowa, z resztkami barokowego portalu, ponad którym znajdował się kartusz herbowy opata Ackermanna z 1710 roku. Zrujnowany budynek zachował część architektonicznych detali: obramowania otworów okiennych, fragmenty boniowania przyziemia i pilastry dzielące elewacje na wysokości drugiej kondygnacji. Układ wnętrz częściowo dwu-, częściowo trzytraktowy, niektóre pomieszczenia w przyziemiu nakrywają sklepienia kolebkowe i nieckowe z lunetami.
Więcej szczegółów i zdjęć można znaleźć na portalu społecznościowym pod linkiem: Pałac w Sieroszowie. [2]
za : 1.
2.