Cmentarz ewangelicki w Miłkowie założony został w połowie XIX w. na powierzchni wynoszącej 0,31 ha. Na cmentarzu znajdują się dwa grobowce rodzinne dawnych właścicieli majątku Miłkowo z 1871 roku oraz z początku XX wieku wykonane w formie mauzoleów.
Grobowiec z 1871 r. stojący w północnej części cmentarza ze sztucznie usypanym kopcem należał do rodziny BRÜMMER. Gustav Brümmer był m.in. badaczem historii regionu, a także autorem znanych publikacji poświęconych dziejom rodu von der Goltz oraz nazewnictwu okolicznych miejscowości.Drugi z początku XX wieku znajdujący się przy wejściu na cmentarz należał prawdopodobnie do Louisa Bordta. Grobowiec ten w późniejszym czasie spełniał także funkcję miejscowej kaplicy.Ostatnie pochówki na cmentarzu ewangelickim miały miejsce w latach 1941 - 1944.
Cmentarz położony jest przy dawnej DRODZE MARGRABSKIEJ ‘’VIA MARCHIONIS’’ łączącej w przeszłości Nową Marchię z Pomorzem Gdańskim. Droga ta wymieniona jest w dokumencie z 1286 r. (recte 1290 r.) wystawionym przez księcia wielkopolskiego Przemysła II w opisie granic ziem nadanych zakonowi templariuszy.