ULICA KOPERNIKA
Nazwą tą obdarzono w czasach Księstwa Warszawskiego w 1809 r. fragment dawnej ulicy Świętej Anny, przy której stać miał domniemany dom (obecny nr 40) Mikołaja Kopernika. Po zaakceptowaniu poglądu G. Bendera, iż kamienica Koperników znajdowała się nieco dalej (pod nr 17) nazwą Kopernika objęto w 1891 r. całą ulicę Świętej Anny, aż do jej wylotu na plac przy kościele św. Jana. Dodatkowo na ulicę Kopernika przemianowano również zachodni odcinek tej ulicy, nazywanej dotąd Starotoruńską, od bramy prowadzącej do miasta. Dawna Brama Starotoruńską została jednak rozebrana w końcu lat osiemdziesiątych XIX wieku.
W średniowieczu na ulicy św, Anny mieszkali zazwyczaj bogaci kupcy, zajmujący się prowadzeniem wielkiego handlu i zasiadający we władzach miejskich. Jednym z nich był właśnie Mikołaj Kopernik, ojciec przyszłego astronoma, który w 1462 r. został właścicielem budynku wchodzącego obecnie w skład Muzeum Kopernika.