Kolorujstarsze
nowsze
oceń zdjęcie | skomentuj ocenę | 4 głosy | średnia głosów: 6
 | Polska › woj. mazowieckie › Warszawa › Praga Północ › ul. Targowa › Targowa 76 |
Lata 1940-1942 , Targowa 76. Zdjęcie wykonane w okresie okupacji przez pracowników Referatu Gabarytów m. st. Warszawy.
Skomentuj zdjęcie
|
Na stronie od 2020 sierpień
5 lat 9 miesięcy 0 dni |
Dodane: 13 sierpnia 2020, godz. 17:10:27
Aktualizacja: 14 sierpnia 2020, godz. 10:55:39
Rozmiar: 1593px x 1999px
11 pobrań 927 odsłon 6 średnia ocen
Poprzednie i następne zdjęcia Hopi
Obiekty widoczne na zdjęciu
Targowa 76
więcej zdjęć (11)
Zbudowano: koniec XIX w.
Secesyjna kamienica w narożniku ulicy Targowej i Wileńskiej została wzniesiona pod koniec XIX wieku jako dom dwupiętrowy.
Przed 1935 rokiem została nadbudowana o kolejne piętra oraz doposażona w windę.
Tuż przed wybuchem wojny jej właścicielem był Aron Kalwary.
W 1945 roku kamienica przeszła na podstawie dekretu Bieruta na własność miasta.
Po 14 września 1944 roku w budynku rotacyjnie mieszkali radzieccy żołnierze z rodzinami oraz oficerowie NKWD. W kamienicy mieszkali też rosyjscy przedstawicieli kolei, którzy przyjeżdżali w delegacje do pobliskiej dyrekcji PKP.
W 1992 roku byli użytkownicy nie tylko wyprowadzili się, ale też całkowicie zdemontowali całe wnętrza. Większość ścian działowych pomiędzy lokalami wyburzono. Nigdzie nie zachowały się drzwi do lokali. Wszystkie przewody elektryczne i instalacja wodno-kanalizacyjna zostały wyprute ze ścian. Kamienica nie nadająca się do zamieszkania pozostała opuszczona niewiarygodnie długo, aż do 2017 roku...
16 maja 2013 roku kamienica została sprzedana w przetargu za 4,4 mln zł. Nabywcą została firma Fenix Group.
W latach 2016-2017 grupa inwestycyjna Warsaw Attics wykonała kapitalny remont, który obejmował skucie oraz wykonanie nowych stropów, tynków i wylewek, wszystkich nowych instalacji, wstawienia nowych drewnianych okien o podwyższonej izolacyjności akustycznej oraz antywłamaniowych drzwi wejściowych firmy Dierre.
Dodatkowo w budynku wykonano nowe stropy, pogłębiono piwnice i podbito fundamenty, wykonano nową więźbę dachową oraz pokrycie i odtworzono elewację zgodnie z wytycznymi konserwatora zabytków. Kamienica w trakcie prac budowlanych została również nadbudowana.
W kamienicy znajduję się trzy lokale usługowe na parterze, Vava hostel z oddzielnym wejściem na I piętrze oraz apartamenty mieszkalne na piętrach od II do VI.
Kamienica jest ujęta w gminnej ewidencji zabytków.
Przed 1935 rokiem została nadbudowana o kolejne piętra oraz doposażona w windę.
Tuż przed wybuchem wojny jej właścicielem był Aron Kalwary.
W 1945 roku kamienica przeszła na podstawie dekretu Bieruta na własność miasta.
Po 14 września 1944 roku w budynku rotacyjnie mieszkali radzieccy żołnierze z rodzinami oraz oficerowie NKWD. W kamienicy mieszkali też rosyjscy przedstawicieli kolei, którzy przyjeżdżali w delegacje do pobliskiej dyrekcji PKP.
W 1992 roku byli użytkownicy nie tylko wyprowadzili się, ale też całkowicie zdemontowali całe wnętrza. Większość ścian działowych pomiędzy lokalami wyburzono. Nigdzie nie zachowały się drzwi do lokali. Wszystkie przewody elektryczne i instalacja wodno-kanalizacyjna zostały wyprute ze ścian. Kamienica nie nadająca się do zamieszkania pozostała opuszczona niewiarygodnie długo, aż do 2017 roku...
16 maja 2013 roku kamienica została sprzedana w przetargu za 4,4 mln zł. Nabywcą została firma Fenix Group.
W latach 2016-2017 grupa inwestycyjna Warsaw Attics wykonała kapitalny remont, który obejmował skucie oraz wykonanie nowych stropów, tynków i wylewek, wszystkich nowych instalacji, wstawienia nowych drewnianych okien o podwyższonej izolacyjności akustycznej oraz antywłamaniowych drzwi wejściowych firmy Dierre.
Dodatkowo w budynku wykonano nowe stropy, pogłębiono piwnice i podbito fundamenty, wykonano nową więźbę dachową oraz pokrycie i odtworzono elewację zgodnie z wytycznymi konserwatora zabytków. Kamienica w trakcie prac budowlanych została również nadbudowana.
W kamienicy znajduję się trzy lokale usługowe na parterze, Vava hostel z oddzielnym wejściem na I piętrze oraz apartamenty mieszkalne na piętrach od II do VI.
Kamienica jest ujęta w gminnej ewidencji zabytków.
ul. Targowa
więcej zdjęć (1074)
W końcu XVIII przy Targowej istniało już 71 drewnianych domów oraz 1 dom murowany. Należała wtedy do najludniejszych ulic Warszawy. W czasie insurekcji kościuszkowskiej, po wkroczeniu do Pragi wojska rosyjskie spaliły część zabudowań.. W 1808 wyburzono kolejne domy, głównie po zachodniej stronie ulicy. Dalszy rozwój ulicy skutecznie wstrzymał rozkaz Napoleona, który zakazał budowania murowanych domów na przedpolu przyczółka praskiego. Zburzono też wówczas ratusz praski oraz ratusz skaryszewski. W czasach Królestwa Polskiego jedynie część ul. Wołowej uwzględniono w planach odbudowy. Powstało 7 domów murowanych i ok. 50 drewnianych.
Przez cały XIX ulica stanowiła centrum Pragi. Lata 60. to czas wzmożonego rozwoju i przebudowy. W 1866 przeprowadzono tory dla tramwaju konnego. Po przeprowadzeniu linii Kolei Petersburskiej i Terespolskiej oraz ukończeniu w 1864 Mostu Kierbedzia sytuacja ulicy Targowej mocno się zmieniła. Jeszcze w 1880 na ulicy kwitło targowisko. Przeważał handel hurtowy, który zaopatrywał targi miejskie. Głównymi towarami były: bydło, trzoda chlewna, konie, bryczki, drewno opałowe, uprzęże oraz zboże. Po likwidacji targowiska na jego miejscu urządzono skwery i ułożono chodniki. Na przełomie XIX i XX stulecia wzniesiono na rogu Białostockiej domy dla kolejarzy. W 1909 tramwaj konny zastąpiono elektrycznym.
W 1916 do Targowej przyłączono ulicę Wołową. W latach 1926-1928 wybudowano budynek Dyrekcji Okręgowej Kolei Państwowych. W 1928 wzniesiono wiadukt Kolei Średnicowej, zdobyty w czasie powstania warszawskiego przez powstańców.
Po II wojnie światowej ulica Targowa jako stosunkowo mało zniszczona stała się główną siedzibą władz miasta. Przeprowadzono przez nią pierwszą powojenną linię tramwajową. Swoją siedzibę znalazło tu również Polskie Radio, "Życie Warszawy" oraz Rząd Tymczasowy (budynek Dyrekcji Okręgowej Kolei Państwowych).
Wikipedia
Przez cały XIX ulica stanowiła centrum Pragi. Lata 60. to czas wzmożonego rozwoju i przebudowy. W 1866 przeprowadzono tory dla tramwaju konnego. Po przeprowadzeniu linii Kolei Petersburskiej i Terespolskiej oraz ukończeniu w 1864 Mostu Kierbedzia sytuacja ulicy Targowej mocno się zmieniła. Jeszcze w 1880 na ulicy kwitło targowisko. Przeważał handel hurtowy, który zaopatrywał targi miejskie. Głównymi towarami były: bydło, trzoda chlewna, konie, bryczki, drewno opałowe, uprzęże oraz zboże. Po likwidacji targowiska na jego miejscu urządzono skwery i ułożono chodniki. Na przełomie XIX i XX stulecia wzniesiono na rogu Białostockiej domy dla kolejarzy. W 1909 tramwaj konny zastąpiono elektrycznym.
W 1916 do Targowej przyłączono ulicę Wołową. W latach 1926-1928 wybudowano budynek Dyrekcji Okręgowej Kolei Państwowych. W 1928 wzniesiono wiadukt Kolei Średnicowej, zdobyty w czasie powstania warszawskiego przez powstańców.
Po II wojnie światowej ulica Targowa jako stosunkowo mało zniszczona stała się główną siedzibą władz miasta. Przeprowadzono przez nią pierwszą powojenną linię tramwajową. Swoją siedzibę znalazło tu również Polskie Radio, "Życie Warszawy" oraz Rząd Tymczasowy (budynek Dyrekcji Okręgowej Kolei Państwowych).
Wikipedia