W miejscu gdzie obecnie stoi włoszczowski kościół, stanowiący diecezjalne sanktuarium Matki Bożej Opiekunki Rodzin, była uboga, wiejska chata, w której w 1642 r. małej dziewczynce ukazała się Matka Boża w otoczeniu Św. Joachima i Św. Józefa. Zdarzenia te zaczęły się powtarzać, a kult w tym miejscu wzrastał. Pleban ks. Jędrzej Strasz Odrowąż spisał historię objawień oraz postanowił uwiecznić ją na obrazie. Po konsultacji z ks. kanonikiem oficjałem Jakubem Chrostkiewiczem sprowadzono z Krakowa obraz nieznanego malarza odpowiadający opisowi objawienia, namalowany na przeł. XVI i XVII w., (aktualnie znajdujący się we wczesnobarokowym ołtarzu głównym kościoła). W 1648 r., po zbadaniu sprawy przez prymasa Łubieńskiego, w miejscu tym została wzniesiona i konsekrowana kaplica, którą z czasem powiększono. Świątynia powstawała w kilku etapach na początku w XVII w. Ma charakter barokowy z neobarokową wieżą zegarową z 2. poł. XIX w. oraz „sygnaturką”z 1874. Do nawy głównej kościoła przylegają dwie kaplice. We wnętrzu znajduje się nagrobek kolatora Świątyni Mikołaja Małachowskiego, zm. w 1787 r., oraz XVII-wieczny obraz Św. Jana Kantego. W 1812 r. Kościół ucierpiał podczas pożaru miasta., ale został odbudowany.