fotopolska.eu - Polska na fotografii

Wykaz przyjęty został w 2006 r. przez Komisję Nazw Miejscowości i Obiektów Fizjograficznych działającą przy ministrze właściwym do spraw administracji publicznej i opublikowany przez Główny Urząd Geodezji i Kartografii w opracowaniu pt. "Nazewnictwo geograficzne Polski", tom I "Hydronimy". Z zasadami, którymi kierowano się podczas przygotowywania wykazu, można zapoznać się na stronie https://docplayer.pl/17144849-Nazewnictwo-geograficzne-polski-tom-i-hydronimy.html .

Komisja Nazw Miejscowości i Obiektów Fizjograficznych działa w oparciu o ustawę z 2003 r. o urzędowych nazwach miejscowości i obiektów fizjograficznych. Zajmuje się standaryzowaniem nazewnictwa używanego we wszystkich sferach działalności mających charakter publiczny oraz opiniuje wnioski o zmianę, nadanie lub zniesienie nazw. Standaryzacja ma na celu weryfikację nazw pod kątem zgodności brzmienia i pisowni z zasadami ogólnego języka polskiego. Dotyczy to w szczególności nazw gwarowych lub o obcym pochodzeniu oraz zawierających oczywiste błędy językowe i ortograficzne. Nazwy uznane przez komisję za nieobowiązujące lub niewłaściwe mogą nadal funkcjonować w nieoficjalnym obiegu i być podawane wraz z nazwą urzędową jako drugie.

Podstawową urzędową bazą danych zawierającą rejestr nazw geograficznych jest Państwowy Rejestr Nazw Geograficznych, który gromadzi nazwy standaryzowane, niestandaryzowane, dodatkowe (w językach mniejszości narodowych), historyczne i zniesione. Nazwy niektórych najmniejszych cieków dotychczas nie objętych standaryzacją zawarte w PRNG traktować można jako obowiązujące. Nazwy te uwidocznione są też np. w Geoportalu na mapie na stronie https://mapy.geoportal.gov.pl/imap/Imgp_2.html?SRS=2180&resources=map:wms@https://mapy.geoportal.gov.pl/wss/service/PZGiK/PRNG/WMS/GeographicalNames .

Wykaz nazw wód płynących przygotowany został w formie tabelarycznej w układzie alfabetycznym.

Kolejne kolumny tabeli zawierają: nazwę cieku, końcówkę nazwy w dopełniaczu, rodzaj obiektu wodnego, nazwę recypienta, współrzędne geograficzne węzła ujściowego oraz uwagi.

Wykaz obejmuje tylko nazwy standaryzowane (bez obocznych). W przypadku cieków noszących różne nazwy na długości swojego biegu jako nazwę główną przyjęto nazwę odcinka ujściowego. Nazwy pozostałych odcinków zapisano kursywą. W nazwach wielowyrazowych przecinek między wyrazami oznacza, że początkiem nazwy jest wyraz stojący po przecinku np. Grodzki, Kanał - to Kanał Grodzki.

Wyróżniono następujące rodzaje obiektów wodnych:

rzeka - duży, naturalny ciek wodny, którego zlewnia ma więcej niż 100 km2 powierzchni

potok - ciek płynący w terenie o znacznych deniwelacjach np. w górach, na wyżynach

struga - ciek płynący wolno w terenie o małych deniwelacjach

strumień - mały ciek wodny o niewielkim spadku i zlewni o powierzchni do 20 km2

kanał - sztuczne koryto otwarte o znacznych rozmiarach i regularnym przekroju poprzecznym

rów - sztuczne koryto otwarte o niewielkiej szerokości

ramię ujściowe - fragment naturalnego koryta powstały przez podział odcinka ujściowego

ramię boczne - fragment naturalnego koryta, który oddziela się od koryta głównego i płynie równolegle do niego, a następnie łaczy się z nim

stare koryto - częśc biegu cieku odcięta od niego w sposób naturalny lub sztuczny

źródło - naturalny skoncentrowany i samoistny wypływ wód podziemnych

wodospad - woda spadająca za stromego progu naturalnego.

Recypient to obiekt, do którego uchodzi ciek. Recypientem może być inny ciek lub odcinek o innej nazwie w przypadku nazw odcinkowych, oraz jezioro i Morze Bałtyckie wraz zalewami i cieśninami. Dla kanału łączacego dwa cieki recypientami są oba cieki.

Wspólrzędne geograficzne ujścia pozwalają m.in. na rozróżnienie pomiędzy ciekami o tej samej nazwie mającymi tego samego recipienta. Dla cieków wypływających poza granicę państwa jako ujście przyjęto punkt przecięcia przez granicę państwową. Dla kanałów lateralnych i tranzytowych punkt ujściowy przyjęto jak dla dopływów.

Poniżej pokazana jest przykładowa strona wykazu.