Staraniem rodziny Ressegieur - właścicieli Niska - przy ulicy Sandomierskiej powstał zakład typu szpitalnego na 12 łóżek o charakterze "przyfabrycznym", dla pracowników garbarni, tartaku, młyna i cegielni.1906 - Przy ulicy Nowotki powstał szpital na około 40 łóżek. Był to szpital dla biednych, gdyż zamożni leczyli się głównie w domu. Dyrektorem szpitala został, zaproszony do Niska przez hrabinę Marię Rosseguier-Kinsky, dr Arnold Loevy z Wiednia.1915 - Po przeniesieniu się rodziny Resseguierów w 1912 r. do Wiednia, nowym właścicielem dóbr niżańskich został Maksymilian Francke, który trzy lata później utworzył nowy przytartaczny szpitalik pomocy doraźnej dla swoich robotników. Tradycje szpitalne przejął po tym zakładzie szpital PCK, zlokalizowany w dawnym Pałacu Franckego przy ul. Sandomierskiej. Pałac wraz z budynkami mieszkalnymi, gospodarczymi, ogrodem i częścią parku postanowiono wówczas użytkować z przeznaczeniem na szpital. Nowy szpital przyjął nazwę Szpitala Rejonowego im. Ludwika Waryńskiego, a potem Szpitala Powiatowego im. PCK. Jako szpital Polskiego Czerwonego Krzyża został bardzo dobrze, jak na owe czasy, wyposażony w sprzęt, materiały opatrunkowe i leki, np. szczególnie cenne w tamtych czasach pierwsze dawki penicyliny z przydziałów PCK. W tym okresie szpital liczył 120 łóżek. Posiadał oddziały: chirurgiczny, wewnętrzny i położniczy z łóżkami noworodkowymi, rentgen oraz podręczne laboratorium.