Kościół filialny Niepokalanego Poczęcia NMP, ufundowany pierwotnie przez biskupa wrocławskiego Jana (1292-1301) jako szpitalny dla zakonu augustianów. Obecne prezbiterium wzniesiono w końcu XIV wieku,przebudowano w latach 1713-1845, a restaurowano w 1959 roku. Jest ono murowane, założone na prostokącie, z poligonalnym zakończeniem, częściowo oskarpowane, z niewielką sygnaturką na ścianie zachodniej.
Opis Skrzypa - Klapador za J. Pilchem.

Budowla pochodzi najprawdopodobniej z XIV w., powstała razem z kościołem jako część założenia klasztoru augustianów. Na przestrzeni ostatnich wieków obiekt był wykorzystywany przez miasto głównie w celach gospodarczych. W XVI w. został on przebudowany. Rozebrano główną kondygnację oraz stromy, dwupołaciowy dach średniowieczny, którego kalenica w czasach użytkowania budynku przez braci pustelników, sięgała do połowy wysokości wieżyczek (sygnaturki). W okresie wojny siedmioletniej (1756-1763) dwukondygnacyjna już, podobnie jak dzisiaj, budowla była wykorzystywana jako piekarnia przez wojska cesarskie] (austriackie). Po II wojnie światowej klasztor służył straży pożarnej , później pełnił funkcję magazynów. Od 1987 roku właścicielem budynku jest również parafia NMP Matki Kościoła. Obecnie mieści się tu placówka Caritasu.
W ciągu ostatnich lat zostały z niego zdjęte tynki, dzięki czemu klasztor i kościół znów zaczęły stanowić w miarę jednolity obiekt.

przy wykorzystaniu