Koloruj
 | Polska › woj. kujawsko-pomorskie › powiat inowrocławski › Kruszwica › Jezioro Gopło |
Lata 1960-1964 , Jezioro Gopło w Kruszwicy; widok na Mysią Wieżę.
Pocztówka PTTK.
PEŻ
+1 głosów:1  Podmiana + autor + korekta datowania. 2013-10-03 23:02:59 (12 lat temu)
Nie potrafię szóstki dać ;-) 2013-10-03 23:35:39 (12 lat temu)
Neo[EZN]
+1 głosów:1 do TW40: Ja to nie? Przecież dałaś ;) 2013-10-03 23:40:46 (12 lat temu)
TW40
+1 głosów:1 do Neo[EZN]: Dobre! 2013-10-03 23:41:25 (12 lat temu)
|
|
Na stronie od 2009 grudzień
16 lat 5 miesięcy 3 dni |
Jezioro Gopło – jezioro na Pojezierzu Gnieźnieńskim, położone na Kujawach, w województwie kujawsko-pomorskim, niedaleko Inowrocławia. Przez Gopło przepływa Noteć, a nad jego północnym brzegiem leży Kruszwica. Jest ono połączone Kanałem Ślesińskim z Wartą. Natomiast Noteć zapewnia połączenie wodne z Wisłą i Odrą. Jest to największe jezioro województwa kujawsko-pomorskiego i regionu Kujaw.
W latach 1975–1998 jezioro znajdowało się w województwie bydgoskim.
Jest to jezioro rynnowe, pochodzenia polodowcowego, o południkowym przebiegu i rozwidlonym południowym końcu. Linia brzegowa jest niska, urozmaicona, z licznymi zatokami i półwyspami, w niektórych miejscach brzegi zabagnione; liczne są też wyspy. Nad Gopłem znajduje się rezerwat ornitologiczny. Jezioro zamieszkuje sum europejski – największa słodkowodna ryba Europy. Nazwa jeziora wiązana jest ze słowiańskim plemieniem Goplan oraz z legendami o Popielu i Goplanie.
Gopło wraz z przylegającym obszarem tworzy obszar Nadgopla (Ostoi Nadgoplańskiej). Najważniejszym elementem przyrodniczym obszaru jest Jezioro Gopło – dziewiąte co do wielkości jezioro w Polsce, które wraz z przepływającą przez nie Notecią stanowi główny system hydrologiczny. Bardzo dobrze rozwinięta linia brzegowa, liczne wysepki oraz płaskie brzegi sprzyjają rozwojowi szuwarów i wilgotnych łąk. Szeroka strefa szuwarów i łąk – zwłaszcza kalcyfilnych – oraz resztki wilgotnych lasów łęgowych są najcenniejszym elementem szaty roślinnej północnego Nadgopla. W tej części obszaru w strukturze użytkowania dominują grunty orne i łąki, a lasy zajmują niewielką powierzchnię. W części południowej rzeźba terenu jest o wiele bardziej urozmaicona. Jest tam więcej lasów, porastających wydmowe obszary Gopła. Ostoja obejmuje obszar, na którym zachowało się wiele cennych zabytków z czasów istnienia organizacji plemiennej Goplan oraz z okresu sztuki romańskiej.
Powierzchnia zwierciadła wody wynosi 2121,5 ha.
Zwierciadło wody położone jest na wysokości 76,8-77,2 m n.p.m.
Średnia głębokość jeziora wynosi 3,6 m, natomiast głębokość maksymalna jeziora to 16,6 m.
wikipedia (fantom)
Istnieje kilka legend związanych z Mysią Wieżą. Nazwa "Mysia Wieża" nawiązuje do podania o Popielu, legendarnym władcy Polski, wygnanym przez księcia Polan Siemowita, przodka Mieszka I. Legenda ta jest przytoczona w Kronice polskiej Galla Anonima. Jednakże historia ta miała się wydarzyć prawie czterysta lat przed wybudowaniem obecnej wieży, a lokalizuje ją w tym miejscu dopiero Kronika wielkopolska. Legenda prawdopodobnie przejęta jest ze źródeł zachodnioeuropejskich, gdyż podobne podanie o złym władcy, pożartym w wieży przez myszy, istnieje na terenie Niemiec i dotyczy Mysiej Wieży w mieście Bingen.
Obecnie Mysia Wieża uważana jest przez radiestetów za jedno z tzw. "miejsc mocy", czy też czakramów.
Źródło: Autorzy: Licencja: [ CC-BY-SA 3.0]
Zamek został spalony przez Szwedów w 1655 i 1657 roku. Do tego okresu mieściło się tam starostwo i kasztelania kruszwicka.
Dawny widok kruszwickiego zamku narysowany został przez Willema Swiddego i Erika Dahlbergha. Ten pierwszy został namalowany tuż po potopie szwedzkim. Rysunek był malowany we Lwowie z pamięci; autor pomylił Gopło z Wisłą. Drugi autor panoramy zamku opublikował rysunek w dziele Pufendorfa o czynach króla Karola Gustawa, które wydano w 1696 roku.
W 1861 roku trwała konserwacja wieży, w czasie której dobudowano schody na wieżę.
Zamek wielokrotnie ulegał spaleniu; było to na przykład w 1519 roku.
Budynek posiadał mur obronny o wysokości 4 metrów, zbudowany w dolnej części z bloków kamiennych połączonych zaprawą, a w górnej z cegły, do której przylegała gotycka, dwutraktowa budowla mieszkalna. Składała się ona w późniejszej fazie z kilku pomieszczeń połączonych korytarzem. Dobrze zachowały się partie piwniczne budynku, które kryją sklepienia kolebkowe. Na jednej ze ścian odkryto napis A.D. 1591 oraz inicjały. Prawdopodobnie data ta wiąże się z przebudową zamku. W pomieszczeniach zamkowych odkryto szereg cennych zabytków z okresu świetności budowli.
za